Gele ui Contado BIO

De biologische gele ui Crusado is een bijzonder productief en doorschietvast najaarsras. Het geeft uien met een donkergele, licht koperkleurige schil, over het algemeen rond en licht afgeplat, met een fijne hals en een mooi uiterlijk. Het witte vruchtvlees heeft een vrij uitgesproken smaak en ze bewaren goed. Plant de plantuitjes van september tot december en oogst de uien in juni en juli.

De ui is een kruidachtige plant die één bol produceert, bekroond met holle, cilindrische stengels. Hij behoort tot de Liliaceae-familie, net als knoflook, sjalot en bieslook. De ui wordt voornamelijk geteeld voor zijn bol en soms voor zijn stengels, die op dezelfde manier als bieslook worden gegeten.

Op basis van de kleur van de bol worden 3 groepen uien onderscheiden:

- de witte uien, primeurs, die bijvoorbeeld in groenteschotels worden gegeten of ingemaakt in azijn, - de gele uien, bewaaruien, vaak gekookt gegeten (soepen, uientaarten, compote als bijgerecht bij kaas of vleeswaren), - de rode uien, die meestal rauw in salades worden gegeten.

Er bestaan ook roze uien, die minder vaak voorkomen, zoals de roze ui van Roscoff.

Rijk aan vitamine A, B, C en mineralen, is de ui vaak beter verteerbaar als hij gekookt is en krijgt hij een zoetere smaak. Om te voorkomen dat je moet huilen bij het snijden van een ui, kun je hem onder stromend leidingwater schillen, in een bak met water of je zwembril opzetten!

Historisch gezien komt de ui oorspronkelijk uit Centraal-Azië, waar hij al meer dan 6000 jaar wordt gegeten. Zijn aanwezigheid is ook aangetoond in de graven van farao's als voorraad. Zijn therapeutische en smaakvolle eigenschappen werden daar al erkend. De Romeinen introduceerden de ui veel later in heel West-Europa. Ook is het Christoffel Columbus die de ui tijdens zijn tweede reis in Amerika introduceerde.

De oogst: Witte uien worden in het voorjaar geoogst wanneer het loof nog groen is. Kleurige uien (gele en rode) worden in de zomer geoogst wanneer de stengels volledig verdroogd zijn en op de grond zijn gevallen. Trek ze voorzichtig uit de grond en laat ze twee tot drie dagen op de grond in de zon opdrogen tot begaanbaar. Verwijder overtollig droog vuil door ze lichtjes af te wrijven.

De bewaring: Uien kunnen onder goede omstandigheden enkele maanden worden bewaard. Als de staat van de stengels het toelaat, kun je een vlecht maken en de verkregen bossen ophangen. Zo niet, knip dan de bladeren af en bewaar de uien op een donkere, koele, droge en goed geventileerde plaats. Controleer eerst of ze geen kneuzingen hebben opgelopen om rotten te voorkomen, wat de hele oogst zou kunnen besmetten.

De tuiniers tip: wissel rijen uien en wortelen af om de wortelvlieg en de uienvlieg op afstand te houden. Bovendien houdt de ui van het gezelschap van bieten, aardbeien en sla.