Bataviasla Great Lakes 118

De Sla Batavia Great Lakes 118 is een IJsbergsla-variëteit die grote, stevige kropen vormt met donkergroene, knapperige bladeren. Deze sla bewaart goed en is bestand tegen doorschieten. Je zaait hem van maart tot juli voor een oogst 8 tot 10 weken later.

IJsbergsla-soorten zijn redelijk winterhard. De naam 'IJsberg' komt trouwens van het feit dat ze vroeger in de Verenigde Staten onder een laag ijs van de ene naar de andere kant van het land werden vervoerd.

Als sla tot de meest geliefde groentesoorten behoort (er wordt 4,2 kilo per persoon per jaar van gegeten), komt dat zowel door de frisheid, de knapperigheid als de uitstekende smaak en voedingswaarde. Je eet hem rauw in salade, maar ook gekookt, bijvoorbeeld als bijgerecht bij doperwten.

Bij uitstek een bladgroente, sla is een eenjarige plant die tot de grote Asteraceae-familie behoort. De Latijnse naam, *Lactuca sativa*, verwijst zowel naar het witte melksap (lactuca) dat vrijkomt bij het snijden als naar het feit dat hij gecultiveerd is (sativa).

Het is een onmisbare groente in elke zelfrespecterende moestuin en er zijn zoveel variëteiten dat je hem bijna het hele jaar door kunt telen.

De teelt van sla is eenvoudig, mits je het zaaischema van elke variëteit respecteert. De groei is snel en hij gedijt in vrijwel elke bodem, zolang deze maar voedzaam en vochtig blijft.

Oogst: Dit doe je eenvoudig met een mes zodra de sla volgroeid is.

Bewaring: Sla is enkele dagen houdbaar in de koelkast, maar om optimaal van de versheid te genieten, adviseren we hem direct na de oogst te consumeren.

De tip van de tuinier: Tijdens hittegolven in de zomer hebben slakroppen in de volle zon de neiging om te verschrompelen. Om dit te voorkomen, kun je ze beschermen tegen de felle zon door omgekeerde fruitkistjes eroverheen te plaatsen. In onze tuin worden zomersla's niet in rijen geteeld, maar verspreid tussen andere gewassen gezet: aan de voet van stokbonen, tussen komkommers en pompoenen, waar het volle bladerdak voor welkome schaduw zorgt.