Courgette Amalthée F1 BIO

De Courgette Amalthée F1 verschijnt begin zomer getooid in haar prachtige, gespikkelde jadegroene jas. Als een Libanese courgette-type is ze uitgegroeid tot een standaard voor lichtgekleurde courgettes. Ze kenmerkt zich door een opmerkelijke, zoete smaak. Ze is vrij klein en cilindrisch met stevig vruchtvlees en kan rauw geraspt, in gratins, gevuld, als bijgerecht, in ratatouille of soepen worden gegeten, enz. Deze niet-uitlopende, vroegrijpende en hoogproductieve Courgette Amalthée zaai je van maart tot juni en oogst je van juni tot oktober.

NB: Dit ras draagt de aanduiding F1 voor "F1-hybride" omdat het een ras is dat voortkomt uit een kruising van zorgvuldig geselecteerde ouderrassen om hun beste eigenschappen te combineren. Het resultaat is een ras dat bijzonder smaakvol en/of vroeg kan zijn, terwijl het ook resistent is tegen bepaalde ziektes. F1-hybriden worden soms ten onrechte bekritiseerd of gelijkgesteld aan GGO's, maar ze zijn interessant vanwege hun uniformiteit en weerbaarheid. Helaas worden hun goede eigenschappen niet doorgegeven aan de volgende generaties: het is daarom niet mogelijk om zaad te winnen voor een latere zaai.

Oranje, groene, rode, gele, zwarte of zelfs blauwe, gladde, geribde, wrattige, met een dunne schil, enz. – pompoenen en courgettes bieden een verbazingwekkende variabiliteit in vorm, kleur en grootte omdat ze zich verrassend gemakkelijk kruisen. Daarom bestaan er zoveel verschillende rassen.

In de volksmond verwijst 'winterpompoen' naar allerlei soorten pompoenen, zoals kalebassen, reuzenpompoenen, etc., met een taaie schil en een delicate, zoete smaak. Met 'zomerpompoenen' of courgettes bedoelen we de verschillende rassen die jong worden geoogst, wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de pitten gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd.

Er zijn ongeveer tien soorten pompoenen, waarvan er vier het meest worden geteeld in onze moestuinen. Dit zijn Cucurbita pepo, Cucurbita moschata of muskaatpompoenen, Cucurbita maxima en tot slot Cucurbita argyrosperma.

• Cucurbita pepo: Dit zijn de meest voorkomende in moestuinen, waaronder bepaalde pompoenen, courgettes, patissons, etc. Ze zijn over het algemeen te herkennen aan hun stijve, ingesneden bladeren en hun hoekige steel met minstens 5 ribben die niet verbreden op het aanhechtingspunt aan de vrucht.
• Cucurbita moschata of muskaatpompoenen: Deze hebben zachte bladeren. De steel is sterk geribd en verbreding op het aanhechtingspunt van de vrucht is zeer duidelijk zichtbaar. De bladeren hebben de vorm van een hart.
• Cucurbita maxima: Dit zijn voornamelijk reuzenpompoenen. Hun steel is rond en krijgt een beetje een sponsachtig uiterlijk. Zoals de naam van de soort al doet vermoeden, gaat het vooral om rassen met grote vruchten. De bladeren hebben 5 lobben (gelobd).
• Cucurbita argyrosperma: Zeer weinig vertegenwoordigd in onze tuinen, ze hebben drielobbige bladeren en een zeer dikke, stevige en niet-geribde steel.

Ze zijn over het algemeen uitlopers en hechten zich met hun ranken aan elke ondersteuning. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem), dat lijkt op een embryo van de vrucht. In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te consumeren zijn talrijk. Gesauteeerd, gebakken, in gratin, in soepen of gevuld. Courgettes zijn onmisbaar in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Winterpompoenen zijn het lekkerst als ze rijp worden geplukt. Courgettes worden jong en vers geoogst, wanneer ze nog onrijp zijn. Alle moeten voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil zijn enkele maanden houdbaar en kunnen de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te bewaren, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle silhouet gewaardeerd kan worden.

De tuiniertip: Plaats een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt hij niet direct in contact met de bodem en voorkom je dat hij gaat rotten door vocht. Ook houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er daarom aan om rond de planten te mulchen, vooral tijdens de heetste periode van de zomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. De combinatie pompoen – komkommer kan daarentegen beide partijen schaden.