Honingbes Morena

De Lonicera kamtschatica 'Morena', ook wel Kamtsjatkabes 'Morena' genoemd, is een halfvroege variëteit die in mei vrucht draagt. Deze langzaam groeiende kamperfoelie produceert langwerpige, pruimblauwe bessen van ongeveer 2 cm lang en 0,6 cm in diameter, bedekt met een witte waslaag (pruina). Rijk aan vitamine C en B, heeft het vruchtvlees een friszure en bijzonder fruitige smaak. De verfrissende smaak van de bessen zit tussen die van kiwi en bosbes in. Ze zijn heerlijk vers, maar kunnen ook worden verwerkt. Deze bijzondere struik plant je bij voorkeur met z'n tweeën voor een goede kruisbestuiving (bijvoorbeeld met 'Fialka'). Hij is winterhard tot wel -40 °C!

De Lonicera kamtschatica, of Kamtsjatkabes, is een eetbare kamperfoelie die al heel lang bekend is bij de inheemse bevolking van de streken waar hij van nature groeit: in de boreale bossen van Siberië en Noord-Europa. Hij werd voor het eerst genoemd aan het eind van de 17e eeuw door de Russische ontdekkingsreiziger Vladimir Atlasov. De teelt in de noordelijke regio's van Rusland begon op advies van Peter Kuzmisev aan het begin van de 19e eeuw. De eerste selecties werden uitgevoerd door professor T. D. Mauritc, met als doel de smaak van de vrucht te verbeteren. In de jaren 50 werden deze eerste selecties voortgezet met grootschalig onderzoek, wat in 1995 in een Russisch laboratorium leidde tot de ontwikkeling van de Lonicera kamtschatica 'Morena'.

De Lonicera kamtschatica behoort tot de kamperfoeliefamilie. Het is een kleine, niet-klimmende kamperfoelie; deze compacte variëteit wordt niet hoger dan 1,30 m. Hij verdraagt zeer lage temperaturen (tot -40 °C!), maar kan daarentegen slecht tegen droogte. Hij houdt niet van te kalkrijke grond. De struik heeft een opgaande, bossige groeiwijze; vanuit een slanke hoofdstam groeien veel takken in alle richtingen, wat de plant een compact aanzien geeft. Het loof is bladverliezend. De blauwgroene bladeren zijn ovaal en langwerpig, en staan tegenover elkaar. De onopvallende, geurloze bloei vindt plaats in maart. De bloemen, die aan de basis buisvormig zijn, groeien met z'n tweeën op de turionen (reserveknoppen). Ze zijn bestand tegen vorst tot -7 °C. De vruchten rijpen eind mei. Ze zijn langwerpig van vorm, ongeveer 2 cm lang en 0,6 cm in diameter, met een gewicht van ongeveer 1 gram. De schil is zwartachtig met een blauwachtige, wasachtige glans.

De bloemen zijn weliswaar tweeslachtig, maar zeer zwak zelfbestuivend. Er zijn daarom minimaal twee planten nodig voor een goede vruchtzetting. De bestuiving gebeurt door insecten: hommels en bijen staan bekend als de beste bestuivers.

De vrucht wordt vers gegeten vanwege de heerlijke fruitige smaak. Hij is ook perfect geschikt voor verwerking: in jam, gelei, gebak, vruchtensap, yoghurt... Tijdens het koken krijgt het fruit een roodachtige mahoniekleur.