Poirier Deveci
Poirier Deveci
Perenboom Deveci
Pyrus communis Deveci
Peer
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Perenboom Deveci is een middelsterk groeiend ras. Het wordt veel geteeld in Turkije en produceert enorme vruchten tot wel 1,5 kg. Hun vorm is vergelijkbaar met Aziatische rassen, meer afgerond. Hun textuur en smaak lijken meer op die van Europese rassen. Hun geelgroene schil krijgt een roze-rode blos in de zon en hun witte vruchtvlees is stevig en sappig. De oogst vindt plaats half oktober. De Perenboom Deveci is niet zelfbestuivend.
De perenboom is een boom die oorspronkelijk uit Centraal-Azië komt en al 6.000 jaar in China wordt geteeld. Hij werd rond de 6e eeuw in Europa geïntroduceerd. Hoewel de ontwikkeling in de Middeleeuwen beperkt bleef, waren er tijdens de Renaissance al 200 rassen. Sindsdien is het aantal rassen alleen maar toegenomen. De Perenboom Deveci is een Turks ras. Hij groeide oorspronkelijk in het wild en werd lange tijd buiten het zicht van kwekerijen geteeld. Tegenwoordig wordt hij veel geteeld in Turkije.
Als hij niet vorstgevoelig is, staat de Perenboom Deveci graag op beschutte en zonnige plekken; vermijd vorstgevoelige en winderige standplaatsen. Hij is makkelijk te telen en houdt van frisse, diepe grond, maar heeft een hekel aan te doorlatende en kalkrijke grond. Geef hem in de winter een schep houtas, rijk aan kalium, dit verbetert de bloei en de kwaliteit van de vruchten.
Zijn halfspreidende groeiwijze geeft hem een hoge vorm door de stam, die zich daarna harmonieus spreidt. Deze groeiwijze vergemakkelijkt de oogst en verbetert natuurlijk de luchtcirculatie van de boom, waardoor hij minder vatbaar is voor ziekten. Zijn bladeren met een ovaal blad, fijn getand aan de rand, hebben een bladsteel even lang als het blad en zijn ongeveer 8 tot 9 cm groot.
Zijn witte bloei vindt plaats in maart-april. Zijn bloemen bestaan uit 5 witte kroonbladeren. Ze zijn niet zelfbestuivend. Het is daarom nodig om een andere perenboom in de buurt te planten, bij voorkeur binnen een straal van 50 meter. Zijn belangrijkste bestuiver is het ras Williams. Hij is zelf ook een zeer goede bestuiver.
Dit ras produceert enorme vruchten, tot wel 1,5 kg. Hun vorm lijkt op die van Aziatische rassen, ronder. Hun textuur en smaak lijken meer op die van Europese rassen. Hun geelgroene schil krijgt een roze-rode blos in de zon. Hun witte vruchtvlees is stevig en sappig.
De peren kunnen vers worden gegeten, op siroop, in gebak, als jam en compote, en worden gebruikt voor het bereiden van likeuren, ...
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Perenboom Deveci in beeld...
Groeiplaats
Fruit
Bloei
Blad
Botanisch
Pyrus
communis
Deveci
Rosaceae
Peer
Middellandse Zeegebied
Kweepeer uit de Provence (Naakte wortel - Onderstam, Pot van 7,5 l/10 l - Kelkvormig)
Andere Perenbomen
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Plant de Pereboom Deveci op een zonnige plek, in zure of neutrale grond die vochtig is maar niet te nat. Zorg voor goede waterafvoer in het plantgat door een laagje grind aan te brengen. Graaf het gat twee tot drie weken voor het planten, twee keer zo breed en diep als de pot. Op de dag zelf zet je de boom met pot in een emmer water, zodat de hele kluit door capillaire werking vocht opneemt. Voeg compost toe aan de bodem van het gat. Plaats de boom in het gat en vul op met aarde vermengd met potgrond. Begraaf de entplek niet. Druk de grond stevig aan rond de voet. De kluit moet volledig bedekt zijn. Geef ruim water.
In de winter kun je een kleine schep houtas toevoegen, rijk aan kalium, dit verbetert de vruchtzetting.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).