Snoei en leiden van schisandra

Waarom een schisandra leiden?

Sommige klimplanten redden zich helemaal zelf bij het klimmen langs een steun, dankzij de hechtwortels, ranken of hechtschijfjes waarover ze beschikken. Zo hechten de kamperfoelie, de blauwe regen, de jasmijn en de klimop zich zonder echte menselijke hulp aan hun steun. Andere hebben een steun nodig om zich vast te hechten, zich eromheen te slingeren en zich op te rollen, zodat ze grote hoogten kunnen bereiken. De schisandra behoort tot deze categorie klimplanten die een steun nodig hebben om te worden geleid, gestuurd en ondersteund. In zijn natuurlijke verspreidingsgebied in China, India, Mongolië en Birma, waar hij vaak in bossen groeit, leidt de schisandra zijn windende lianen rond de bomen. Als je een schisandra wilt planten om van zijn prachtige bloei en de vruchtvorming van eetbare bessen te genieten, moet je hem dus een steun geven om een muur te bekleden, een balkon te vergroenen of ruimtes in een tuin af te bakenen.

Om de schisandra te ondersteunen, kun je uit verschillende oplossingen kiezen. De schisandra kan zich om een pergola, een prieel of een boog bij de ingang van een tuin slingeren. Je kunt hem ook tegen een muur leiden, die hij mooi aan het zicht onttrekt als die niet erg aantrekkelijk is. In dat geval is een houten trellis of een constructie van metalen draden nodig om de lianen van de schisandra te leiden.

Hoe schisandra leiden?

Het leiden van een schisandra vereist een steun waarlangs hij optimaal kan groeien. Het is mogelijk om een trellis aan de muur te bevestigen, die stevig genoeg is om weerstand te bieden aan de klimplanten. Hout is ideaal, maar je kunt ook horizontaal en verticaal ijzerdraden of staalkabels spannen, met regelmatige tussenafstanden. Ook metalen wapeningsnetten voor metselwerk kunnen worden gebruikt om je trellis te maken. Omdat de schisandra tot wel tien meter hoog kan klimmen, moet je een voldoende stevige steun kiezen. Vergeet kunststof leiwijnstokken en te licht draadgaas dus maar.

Met zijn klimplanten leent de schisandra zich uitstekend om te worden geleid

Zorg er in elk geval voor dat je altijd ongeveer tien centimeter tussen het raamwerk en de muur laat, zodat de schisandra ertussen kan groeien en vooral kan ademen. Dankzij deze tussenruimte circuleert de lucht goed en voorkom je ziekten.

Wanneer het plantseizoen aanbreekt...

Omdat de schisandra zowel van halfschaduw als van licht houdt, is een muur die ‘s ochtends in de zon en ‘s middags in de schaduw staat, perfect geschikt.

Zodra de schisandra in de grond staat, kunt u beginnen de lianen naar de steun te leiden door ze vast te maken met bindmateriaal, raffia of, nog beter, kokosvezeltouw of henneptouw, die sterker en dus duurzamer zijn. Denk eraan de takken waaiervormig te leiden, zodat ze de hele steun bedekken. Leid de lianen echter niet achter de steun langs, want die kan daardoor beschadigd raken. Het is beter ze langs de buitenkant van de steun te leiden.

Naarmate de groei van de schisandra (die vrij langzaam verloopt) vordert, blijft u de jonge scheuten vastmaken, die u herkent aan hun groene kleur.

Naarmate ze verhouten, wikkelen de scheuten van de schisandra zich vanzelf om hun steun

Vervolgens worden ze bij het verhouten roodachtig en vormen ze hout. Naarmate de lianen ouder worden, verstrengelen ze zich gemakkelijk vanzelf en vormen ze een dichte heester.

In de loop der jaren bedekt de schisandra de steun die u hem hebt gegeven. Zijn bloemen zijn prachtig, net als zijn hangende trossen met kleine rode bessen met vijf smaken.

Schisandra snoeien?

Snoei is niet verplicht, maar maakt het wel mogelijk om droge, zieke of dode takken te verwijderen. Snoei heeft ook als doel het hart van deze houtige klimplant te beluchten, de groei te sturen, de vorm te herstellen of de boomkroon te verkleinen. Als je besluit de schisandra te snoeien, doe dit dan na de bloei, zodat de trossen bessen goed uitkomen. Je kunt ook aan het einde van de winter, in februari-maart, snoeien. Snoei met mate en gebruik een schone, ontsmette snoeischaar.