5 bomen voor een tuin op het noorden

De gewone esdoorn

In het Latijn Acer pseudoplatanus genoemd, wordt de gewone esdoorn zeer gewaardeerd om zijn handvormige en dichte loof, dat in het najaar prachtige warme tinten krijgt. De grote bladeren met 5 lobben verkleuren geleidelijk van donkergroen naar oran????geel, voordat de takken in de winter kaal worden. De kleine gele, honinggevende bloemen trekken in het voorjaar talrijke insecten aan. Houd er rekening mee dat je ongeveer twintig jaar moet wachten voordat hij zijn gevleugelde vruchten produceert: de vleugelnoten. Deze loofverliezende esdoorn, die in Frankrijk zeer algemeen voorkomt, is door zijn grote omvang voorbehouden aan grote ruimtes, waar hij solitair in een park of in een bomenrij wordt geplant. Zijn ronde silhouet kan wel 25 tot 30 m hoog worden! Deze krachtige Acer, die ook gewone plataan, gewone esdoorn of bergesdoorn wordt genoemd, gedijt in diepe, koele en niet-kalkhoudende bodems, waar zijn krachtige wortelstelsel hem in staat stelt gedurende honderden jaren snel te groeien. Dankzij zijn grote groeikracht is hij bestand tegen vorst en harde wind.

⇒ Ontdek andere esdoorns op onze website.

⇒ Lees voor meer informatie onze fiche over het planten, snoeien en onderhouden van esdoorns.

Acer pseudoplatanus

De gewone es

De gewone es of gewone es (ook wel Fraxinus excelsior genoemd) herken je aan zijn grote, zeer zwarte bloemknoppen, zijn slanke, grijze stam met talrijke schubben en zijn donkergroene loof, dat uit blaadjes bestaat. Zijn mooie gele kleur in het najaar is zijn belangrijkste sierwaarde. Na de onopvallende roodachtige bloei vormt hij gevleugelde vleugelnoten, die de wind doeltreffend verspreidt. Deze grote bladverliezende boom ontwikkelt op volwassen leeftijd een goed open kroon en kan ongeveer dertig meter hoog worden. Hoewel snoei mogelijk is, komt hij het best tot zijn recht als vrij groeiende solitair in een grote tuin, op een niet te hete standplaats. Gewone tuingrond volstaat, op voorwaarde dat de bodem diep en in de zomer vochtig is. Kou vormt geen probleem voor deze snel groeiende gewone es, die ook aan de oever van waterlopen kan worden geplant.

Fraxinus excelsior

De zwarte els 'Imperialis'

De zwarte els ‘Imperialis’ heeft een bijzonder loof in vergelijking met de botanische soort, die ovale bladeren heeft. De Alnus glutinosa ‘Imperialis’ krijgt namelijk een mooie kruin met zeer lichtgroene, puntige, fijn en diep ingesneden bladeren. Dat maakt deze boom zeer sierlijk. Houd er echter rekening mee dat het een loofverliezende boom is die langzaam groeit. Op volwassen leeftijd is deze variëteit met fijn ingesneden loof veel kleiner dan de gewone zwarte els (25 m hoog) en wordt hij niet hoger dan ongeveer tien meter en 3 m breed. Deze els komt veel voor langs oevers, die hij met zijn wortels vasthoudt, en kan groeien in verzadigde grond waar andere bomen niet kunnen overleven. Het lichte hout van deze kleine piramidale boom is bijna onrotbaar. Bovendien raden we aan hem op afstand van huizen te planten, want zijn krachtige wortels kunnen leidingen beschadigen. Zeer winterhard en geschikt voor middelgrote tuinen, gedijt hij in arme, enigszins zure bodem, waar hij genoegen mee neemt.

⇒ Ontdek onze selectie elzen op onze website.

Alnus glutinosa ‘Imperialis’ (foto’s Wikipedia)

De papierberk

De papierberk of Betula papyrifera dankt zijn naam aan zijn karakteristieke witte schors die in dunne stroken afschilfert, waardoor een jonge bruine schors zichtbaar wordt. Houd er rekening mee dat jonge exemplaren een roodbruine schors hebben en dat alleen oude berken hun schors in zuiver wit afschilferen. Ook de Betula papyrifera heeft prachtige najaarskleuren. Zijn driehoekige bladeren met getande rand, die in het voorjaar matgroen zijn, verkleuren in het najaar naar geel. Dankzij zijn rechte stam en overhangende takken kan hij in een bomengroep worden aangeplant, waar hij ook in de winter, zonder zijn bladeren, sierlijk is. Ook als meerstammige boom is hij prachtig (meerdere stammen die vanuit dezelfde basis groeien), omringd door vaste planten aan zijn voet. Deze snelgroeiende, sterk uitgroeiende boom is zeer winterhard (ongeveer 20-25 m hoog, met een kroon van 10-12 m in omtrek), maar verdraagt geen droge bodem en heeft goed doorlatende, frisse en vochtige grond nodig om zich goed te ontwikkelen.

⇒ Ontdek meer soorten en variëteiten berken op onze website.

⇒ Lees alles over het planten, kweken en onderhouden van de berk.

Betula papyrifera

De gewone beuk

De beuk of gewone beuk, in het Latijn Fagus sylvatica genoemd, is een grote boom die zowel solitair als in een haag kan worden geplant. Ongesnoeid heeft hij een vrij brede groeiwijze en bereikt hij op volwassen leeftijd een hoogte van wel 20 m. De schors van zijn stam, die bijzonder glad en lichtgrijs van kleur is, is gemakkelijk te herkennen. Deze boom is marcescent, wat betekent dat hij zijn verdroogde loof in de herfst en winter behoudt. Dit valt in het voorjaar af wanneer de nieuwe bladeren uitlopen. Met zijn ovale bladeren met zeer duidelijke en behaarde nerven wordt hij vaak verward met de haagbeuk (maar diens bladeren zijn niet behaard). Omdat hij zeer goed tegen sterke snoei kan, kan hij dankzij zijn dichte begroeiing in een wintergroene haag dienstdoen als privacyscherm en windscherm. Je moet wel geduld hebben, want zijn groei is vrij langzaam. Deze zeer winterharde boom komt veel voor in onze bossen en is goed bestand tegen kou (tot -20 °C). Hij groeit in vochthoudende bodems, waar hij de voorkeur aan geeft.

⇒ Ontdek ook andere variëteiten van beuken op onze website.

⇒ Beuk planten, snoeien en onderhouden: wij vertellen je alles!

Fagus sylvatica