Freesia Oranje

De enkelbloemige oranje Freesia biedt een vlammend en ongewoon kleurenpalet, een prachtig fel oranje dat aan de buitenkant is gewassen met goudgeel en een beetje doet denken aan sommige Crocosmia's. Deze bolgewas is weliswaar weinig winterhard, maar de bloei, gedragen door sierlijk gebogen stengels, is even betoverend als heerlijk geurend. In een gematigd tot koud klimaat is het essentieel om de knollen in het voorjaar in een pot te planten; de bloemen zullen een groot deel van de zomer in de zon bloeien. In de vollegrond, in een mild klimaat, zal de bloei in het voorjaar plaatsvinden.

De Freesia, ook wel Kaapse lelie genoemd, is een plant uit de irisfamilie die oorspronkelijk uit Oost-Afrika komt, van Kenia tot Zuid-Afrika. Het was de Deense botanicus Ecklon, een specialist in de Zuid-Afrikaanse flora, die hem zo noemde ter ere van een van zijn meest briljante studenten, Dr. Freese, een arts, apotheker en ook botanicus. Dit mooie knolgewas is al genaturaliseerd in sommige zonnige streken in Nederland. De bloemstengels geven de plant een vrij uitgespreide en sterk vertakte groeiwijze. Het loof is bladverliezend en sterft in de winter af.

De Freesia ontwikkelt zachtgroen, zeer rechtopstaand blad in de vorm van een zwaard met een scherpe punt. Bladeren en bloemstengels bereiken ongeveer dezelfde hoogte, namelijk zo'n 35-40 cm. De bloeiwijze ontwikkelt zich van mei tot juli, aan het uiteinde van een bloemstengel met een convexe groeiwijze. Deze eenzijdige bloei bestaat uit 8 tot 10 bloemen van 2 tot 3 cm, in de vorm van een kelk, allemaal aan dezelfde kant gerangschikt. Ze zijn actinomorf, dat wil zeggen radiaal symmetrisch. Elke knol produceert 4 tot 5 bloemstengels. De Freesia heeft een zoete geur die doet denken aan die van jasmijn; sommige fijnproevers ontdekken er zelfs tonen van neroli in met kruidige en honingzoete accenten. De Freesia wordt vaak een bolgewas genoemd. Het is echter specifieker een knol, een ondergronds orgaan dat een voorraad voedingsstoffen voor de plant opslaat. In tegenstelling tot echte bollen, verbruikt de knol al zijn reserves tijdens elke seizoenscyclus en wordt hij elke keer vervangen door een nieuwe. De knol van de Freesia is kegelvormig en meet ongeveer 1 tot 2 cm aan de basis. Hij moet met de apex (punt) naar boven op 5 cm diepte worden geplant. Van daaruit zullen de nieuwe scheuten gemakkelijker tevoorschijn komen. Aan het einde van het seizoen, wanneer de bladeren geel zijn geworden, gaan de knollen in rust, het teken om ze vorstvrij en uit de grond te overwinteren. Zolang het loof groen blijft, bouwt de plant zijn reserves voor het volgende jaar weer op.

De enkelbloemige oranje Freesia combineert mooi met oranje, gele of rode Crocosmia's in rotstuinen of als borderranden. Hij vormt ook prachtige kleine taferelen met de blauwe bloemen van vaste geraniums, vergeet-mij-nietjes of vlaslelies. In de vollegrond of in een pot kan deze mooie bloem worden gecombineerd met andere bolgewassen met een exotisch of kostbaar uiterlijk, zoals agapanthus, tuberoos, Moorea, al dan niet geurende tulpen. De Freesia is momenteel zeer trendy in uitgewerkte bloemstukken, bijvoorbeeld samen met siergrassen of varens. Zodra de eerste bloemen open zijn, kunt u de stengel afknippen en in een vaas zetten: de bloemen houden ongeveer 3 weken in een boeket.