Anomatheca laxa - Schijnfreesia

De Anomatheca laxa, (synoniem Freesia of Lapeirousia laxa) is een kleine bolgewas, of beter gezegd een knolgewas, dat bloeit in de duinen en kustrotsgebieden van Zuidelijk Afrika. Nog zeldzaam in de teelt, is het een vorstgevoelige soort die geliefd is bij verzamelaars om haar geurende en delicate bloei. De bloemen zijn vaak rood gekleurd, zeldzamer wit of lichtblauw, maar ze vertonen altijd prachtige donkerrode vlekken op de 3 onderste kroonbladen. Buiten onze meest gematigde kuststreken is het essentieel om de knollen in het voorjaar te planten, in pot of in de vollegrond, en ze in de winter droog op te bergen.

De Anomatheca laxa is een plant uit de Iridaceae-familie, afkomstig uit West-Kenia en de Kaapprovincie in Zuid-Afrika. Het geslacht Anomatheca is tegenwoordig samengevoegd met het geslacht Freesia. Het was de Deense botanicus Ecklon, specialist in de Zuid-Afrikaanse flora, die het zo noemde ter ere van een van zijn meest briljante studenten, Dr. Freese, arts, apotheker en ook botanicus.

Deze Valse Freesia ontwikkelt lichtgroen blad, bestaande uit 6 tot 9 dunne, lijnvormige, rechtopstaande bladeren in de vorm van een zwaard met een scherpe punt. Het blad is bladverliezend na de bloei, wanneer de bol in rust gaat. De bloeiwijze ontwikkelt zich van mei tot juli, aan het uiteinde van een cilindrische, onvertakte bloemstengel van 30 cm hoogte. Elke knol produceert meerdere stengels. De buisvormige bloemen, 2 tot 3 cm breed, zijn rood of roze, soms wit of lichtblauw, en bestaan uit zes stervormige tepalen. Donkerrode vlekken zijn aanwezig aan de basis van de drie onderste tepalen. De vrucht is een bolronde tot langwerpige capsule, eerst groen, bruin wordend bij rijpheid. Elke capsule bevat meerdere glanzend rode zaden.

De Freesia is wat men vaak een bolgewas noemt. Het is meer precies een knol, een ondergronds orgaan dat een voorraad voedingsstoffen opslaat voor de plant. In tegenstelling tot echte bollen, put de knol zijn volledige reserves uit tijdens elke seizoenscyclus en wordt hij elke keer vervangen door een nieuwe. De knol van de Freesia is kegelvormig en meet ongeveer 1 tot 2 cm aan de basis. Hij moet met de punt naar boven worden geplant op 5 cm diepte. Van daaruit zullen de nieuwe scheuten gemakkelijker tevoorschijn komen. Aan het einde van het seizoen, zodra de bladeren geel zijn geworden, gaan de knollen in rust, het teken om ze vorstvrij en uit de grond te overwinteren. Zolang het loof groen blijft, bouwt de plant zijn reserves voor het volgende jaar weer op.

De Anomatheca laxa is een vorstgevoelige plant die temperaturen onder -3 °C niet verdraagt. Als u hem in de vollegrond wilt laten groeien, moet u ervoor zorgen dat de laatste vorst voorbij is voordat u hem plant. Zoek vervolgens een zonnige standplaats. Hij houdt van frisse bodems, goed doorlatend, zanderig tot steenachtig, met een humusrijke neiging. Hij kan worden gecombineerd met oranje, gele of rode Crocosmia's in rotstuinen of borderranden. De Freesia, in vollegrond of pot, kan worden gecombineerd met andere bolgewassen met een exotisch of kostbaar uiterlijk, zoals agapanthus, tubereus, Crinum, Moraea, geurend of niet.