Begonia multiflora Helene Harms - Knolbegonia

We zijn getuige van de wedergeboorte van een van de eerste gehybridiseerde variëteiten met de Begonia Hélène Harms. Hij staat vrij dicht bij de oorspronkelijke Begonia's zoals die eind 19e eeuw in de Andes in Peru en Bolivia werden ontdekt.

Begonia's behoren tot de familie van de Begoniaceae en kunnen knolvormend of rhizomateus zijn. Hun herkomst ligt in de tropische regenwouden, voornamelijk in Zuid-Amerika, maar ook in Afrika en Azië. Simpel gezegd kunnen we stellen dat rhizomateuze Begonia's degenen zijn die continu in het woud groeien en geen droog seizoen kennen.

De knolbegonia's leven daarentegen in dezelfde zones, maar op grotere hoogte op iets lichtere plekken en kennen wel een droog seizoen, wat het verlies van hun bladeren veroorzaakt. Dit is voor hen het moment om vruchten te produceren en de voedingsreserves aan te vullen.

De Begonia Hélène Harms behoort tot de categorie van knolplanten. Hij bloeit van juli tot oktober. Volgroeit bereikt hij een breedte van 30 cm en een hoogte van 40 cm. Hij heeft het compacte groeivorm geërfd van de Andes-variëteit waarvan hij een directe afstammeling is. Hij is niet hangend. Begin 20e eeuw kende hij een lange en onmiskenbare succesperiode in de tuinen. Vandaag de dag herontdekken we hem in Frankrijk en Europa dankzij het constante werk van talloze hobbytuinders en professionals.

De Begonia Hélène Harms heeft een bladverliezend, donkergroen, afwisselend en fluweelachtig loof. De bladschijven zijn altijd asymmetrisch; de bladstelen hebben aan hun basis steunblaadjes. De stengels die de bloemen dragen zijn donkerpaars. De bloemen van deze Begonia zijn van een prachtig helder geel. Deze enigszins retro variëteit vertoont een duidelijk dimorfisme. Begonia's zijn namelijk eenhuizig, wat betekent dat aan dezelfde plant sommige bloemen uitsluitend mannelijke en andere vrouwelijke kenmerken dragen. De mannelijke bloemen verschijnen altijd eerst, ze zijn enkelvoudig. De vrouwelijke bloemen zijn volumineuzer en daardoor duidelijk opvallender. De plant is kruidachtig en vaak succulent. Het is een schaduwplant die beter groeit als hij enkele uren zon per dag krijgt. Hij houdt van lichte, humusrijke grond (goed verteerde tuincompost) die niet te vochtig blijft. Bovendien is hij vrij gevoelig voor echte meeldauw en aaltjes en heeft hij regelmatig, maar niet overmatig, water nodig. De Begonia is niet winterhard en verdraagt daarom geen temperaturen onder nul. Om die reden wordt hij vaak in potten gekweekt, die bij de eerste vorst gemakkelijk naar een verwarmde kas of serre kunnen worden gebracht. Staat hij in de volle grond, dan is dit het moment om de knollen te rooien en vorstvrij te bewaren tot het volgende voorjaar. In de tussentijd combineert hij uitstekend met de hangbegonia Belleconia Rose, zijn modernere evenknie, of met mooie oranje of rode Canna's.