Tulipa fosteriana Yellow Purissima - Fosteriana-tulp

De Tulp fosteriana 'Yellow Purisima' biedt grote, zeer elegante bloemen met lange, brede bloembladen die een langgerekte kelk vormen die in de zon openwaaiert. Ze combineert twee tinten geel: bleekgeel en kanariegeel. Vol levendigheid is dit een robuuste variëteit, bestand tegen weersinvloeden en weinig eisend. Ze zal trouw elk jaar in de tuin bloeien vanaf eind maart, en dat meerdere jaren achtereen. Het is ook een prachtige snijbloem voor boeketten.

Tulipa fosteriana is een zeer winterharde botanische soort, afkomstig uit Turkestan. De Fosteriana-tulpen behoren tot divisie 13 van de tulpen, waarvan er in totaal 15 zijn. Het zijn zekerheden: het zijn de eerste tuintulpen die bloeien, soms al vanaf 15 maart, en ze verwilderen gemakkelijk. Het is daarom niet nodig ze regelmatig te vervangen. Deze bolgewas produceert stevige maar soepele stengels van 35 tot 40 cm hoog tijdens de bloei. Aan het uiteinde dragen ze een grote, langwerpige kelk die in de zon opengaat en wijder wordt, waardoor de levendige gele tinten volledig tot hun recht komen. De bloem is lichtgeel tot geel met een groenige basis, en wordt naar de uiteinden van de bloembladen toe steeds feller geel. Het loof, dat in de zomer afsterft, is licht- en heldergroen.

Fosteriana-tulpen zijn geschikt voor alle toepassingen: in een perk, als border en zelfs in boeketten voor de hogere variëteiten. Hun sprankelende maar elegante kleuren combineren goed met blauwe hyacinten, druifjes of met andere witte tulpen. Ze zijn ongeëvenaard om jaar na jaar kleur in het voorjaar te brengen, in potten of in zonnige tuinen. Vergeet bij het ontwerpen van uw perken niet rekening te houden met de hoogte en de bloeitijd, want deze parameters verschillen aanzienlijk per cultivar. Het is verstandig wat extra bollen te planten om te snijden, want ze maken prachtige snijbloemen die lang op de vaas staan.
 

Over botanische soorten: tulpensoorten komen voor in een groot deel van de Oude Wereld, van West-Europa tot China en Japan, via Oost-Europa, Klein-Azië en Centraal-Azië. Hun verspreidingsgebied omvat ook Noord-Afrika en het Indiase subcontinent. Het centrum van diversiteit van het geslacht ligt in de bergen van de Pamir en de Hindoe Kush en in de steppen van Kazachstan.

In Frankrijk komen diverse wilde soorten voor, waarvan veel bedreigd zijn. Het gaat ofwel om grote, adventieve tulpen in cultuurgebieden, waarvan de bekendste de Agen-tulp (Tulipa agenensis) is, ofwel om kleine tulpen die voorkomen in bosrijke gebieden of tussen rotsen in de bergen. In de cultuur worden ze 'botanische tulpen' genoemd. Een van de meest voorkomende is de wilde tulp (Tulipa sylvestris), die vroeger vaak beschermd tussen de wijnstokken groeide en waarvan de ondersoort australis bekend staat als de zuidelijke tulp.