Iris hollandica Telstar - Hollandse iris

De Iris (x) hollandica 'Telstar' is een Hollandse iris met een bijzonder elegante uitstraling, zowel door de verfijnde vorm van de bloem als door haar keramiekachtige kleuren. Deze bolgewas bloeit in het voorjaar, gedurende 2 tot 3 weken, vroeger of later afhankelijk van het klimaat. Haar gestileerde bloemen in een intense blauwpaarse tint worden opgefleurd met kleine, goudgele vlekjes die zijn omrand met wit. Verfijnd en kleurrijk vallen de bloemen van de Hollandse iris op door hun elegantie in de tuin, maar ook in boeketten. Het zijn winterharde bollen die niet moeilijk te telen zijn op een plek in de volle zon, in een vruchtbare en goed doorlatende bodem.

Hollandse irissen, of bolirissen, hebben een ondergronds reserveorgaan in de vorm van een bol en niet van een wortelstok zoals hun beroemde neven de Iris germanica, of baardiris. Hoewel ze tot dezelfde plantkundige familie behoren, de Iridaceae, verschillen ze ook door de afwezigheid van 'baarden', die mooie, donzige en gekleurde tongetjes op de neerhangende kelkbladen van de Iris germanica. De eerste Iris (x) hollandica heeft nooit in het wild op Nederlandse bodem gegroeid. Ze zijn ontstaan uit een kruising tussen twee voornamelijk botanische soorten: de Iris filifolia, soms verward met de erop lijkende Iris xyphium, beide afkomstig uit Spanje en Noord-Afrika, en de Iris tingitana, uit Tanger en Noord-Marokko. De genealogie van de Hollandse hybriden is soms verwarrend, maar het resultaat is altijd opmerkelijk. Hun bloemen, die in de tuin wat ondergewaardeerd zijn, zijn zeer geliefd in de bloemsierkunst.

De Hollandse iris 'Telstar' vormt met de tijd een opgaande en zeer smalle pol van 55 cm hoog wanneer hij in bloei staat. Deze vaste plant breidt zich in theorie onbeperkt uit door de aanmaak van broedbolletjes. Dit ras bloeit in het voorjaar, meestal in mei-juni (veel eerder in warme streken), gedurende 2 tot 3 weken, op dunne maar stevige stengels die tegen wind kunnen. De solitaire of met z'n tweeën bij elkaar staande bloemen, met een diameter van 8 tot 10 cm, zijn relatief smal vergeleken met die van de Iris germanica, maar van een onmiskenbare elegantie. Ze hebben een intense en diepe blauwpaarse, zeer egale kleur. Elke bloem bestaat uit 3 opstaande, versmalde, doorschijnende en kleine kroonbladen. Daaronder bevinden zich 3 half neerhangende kroonbladen, nauw verbonden met de getande, bloembladachtige stijlen, die verspringend zijn gerangschikt. Deze zijn breder en worden opgefleurd door een prachtige goudgele vlek omgeven door een witte rand. Elke bloem kan 5 tot 7 dagen leven, zelfs op de vaas. De bol is rond, 2 tot 3 cm breed, bedekt met een vezelige bolrok in een rozig beige. Hij produceert enkele lineaire, dunne en leerachtige bladeren, die een beetje doen denken aan die van een prei of een siergras, in een wat blauwgroen groen, vaak licht gestreept en dubbelgevouwen naar de grond toe. Ze verschijnen vaak in het najaar, blijven min of meer staan afhankelijk van de strengheid van de winter en verdorren in de zomer, tijdens de rustperiode.

Hoewel ze door tuiniers vaak worden vergeten ten gunste van de Iris germanica, zijn Hollandse irissen toch gemakkelijk te telen in vruchtbare en lichte grond. Van onbetwistbare elegantie, storen ze zich niet aan onkruid dat moeilijk tussen hun zeer verticale pollen kan komen. Plant ze in groepen van 10 tot 20 bollen van hetzelfde ras: ze komen jaar na jaar terug om u steeds meer sierlijke en vrolijke bloemen te schenken. Ze zijn ook prachtig wanneer ze tussen vaste planten zoals pioenen en daglelies worden gezet, die hun afwezigheid in de zomer maskeren. Hun mediterrane herkomst geeft ze een uitstekende aanpassing aan droge zomers. Ten slotte kunt u hun bloemen plukken om boeketten te maken met de eerste rozen, aronskelken, lelies of zelfs late tulpen. Alle irissen hebben een zonnige standplaats nodig om goed te bloeien. Geef ze minimaal een halve dag volle zon per dag.