Rehmannia elata - Chinees vingerhoedskruid

De Rehmannia elata is een mooie Chinese vaste plant die onder ons klimaat soms wel een meter hoog kan worden. Uit grote basale rozetten, opgebouwd uit getande en donzige bladeren, schieten in mei lange, fijne, rechtopstaande bloemstengels omhoog. Deze dragen gedurende enkele weken grote, felroze buisbloemen met een wijd geopende keel, geel gespikkeld met rood. Ze overtreffen die van vingerhoedskruid en incarvillea's en blijken ook zeer lang houdbaar in boeketten. De plant gedijt goed in lichte schaduw, in grond die het hele jaar door droog is, zelfs in de winter.

De Rehmannia elata is een vaste plant die vaak maar kort leeft door een te vochtige bodem. Botanici classificeren haar soms in de helmkruidfamilie (Scrophulariaceae, zoals vingerhoedskruid en leeuwenbekken), soms in de gesneriafamilie (Gesneriaceae) zoals Gloxinia en Saintpaulia, waarmee ze ook bepaalde kenmerken deelt. Deze plant is afkomstig uit de Chinese bergen, wat een garantie is voor winterhardheid. Ze heeft een kruipende groeiwijze, dankzij haar ondergrondse rizomen die de bodem koloniseren en overal rond de moederplant kleine rozetjes doen ontstaan. Haar groei is soms zeer snel. De plant ontwikkelt een rozet van half wintergroene bladeren, soms wintergroen als de winter mild is. Ze zijn brons gemarmerd en diep generfd. Hoewel ze in haar oorspronkelijke gebied soms 1,50 meter bereikt, houdt de rechtopstaande pol die ze bij ons vormt bescheidener proporties. Toch vertoont ze vanaf mei, en soms tot in het najaar, mooie bloemstengels vol grote bloemen van 7 tot 10 cm lang, die doen denken aan felroze vingerhoedskruid. De Engelsen noemen deze plant dan ook "Chinese foxglove", wat "Chinees vingerhoedskruid" betekent. Sommige tuiniers over het Kanaal hebben de Rehmannia in december opnieuw zien bloeien, in de vorm van kleine verspreide bloempjes op de basale rozetten. In streken met warme zomers geeft deze beslist eigenaardige plant er de voorkeur aan om in het najaar en de winter te bloeien.

De Rehmannia elata is vooral een plant voor droge schaduw, die de voorkeur geeft aan een koel klimaat. Ze eist een droge, zelfs stenige bodem, zonder te veel kalk, het hele jaar door. Ze zal het uitstekend doen aan de rand van een bosrand of onder wintergroene struiken die voor een permanente waterafvoer in de bodem zorgen. Wij kweken haar samen met Francoa sonchifolia in de lichte schaduw van een haag van × Cupressocyparis leylandii, waar de grond zuurder is en altijd erg droog, zelfs in de winter. Wanneer haar loof in de winter blijft zitten, brengt het wat kleur in de tuin en siert het zich soms met een paar bloemen, op een moment dat ze in de tuin schaars zijn. In lichte schaduw en op goed doorlatende grond vormt ze een goede bodembedekker, zoals maagdenpalm, dovenetels of de vaste plant Geranium macrorrhizum. Je kunt haar ook combineren met de kerstvaren, die een prachtige omlijsting vormt voor haar verrassende bloei.