Scutellaria scordiifolia - Glidkruid

De Scutellaria scordiifolia (galericulata), ook wel schildbloem genoemd, is een vaste plant die verwant is aan de muntfamilie. Ze is bekender om haar gebruik in de fytotherapie dan als sierplant in de tuin, ondanks haar sierwaarde en het feit dat ze makkelijk te kweken is in elke goed doorlatende grond, van vochtig tot aan de droge kant. Ze groeit uit tot een lage, spreidende pol waaruit gedurende een groot deel van de zomer talrijke aren met lange bloemen in een intens blauw, bijna gentiaanblauw, tevoorschijn komen. Krachtig, winterhard en bestand tegen wortelconcurrentie doet ze het geweldig in zonnige borders en rotstuinen en is ze perfect voor het samenstellen van mooie bloeiende potten. 

De Scutellaria scordiifolia is een kruidachtige, rhizomateuze vaste plant die behoort tot de lipbloemigenfamilie (Lamiaceae), net zoals salie, munt en tijm. Ze is oorspronkelijk afkomstig uit open, vochtige gebieden in China en Siberië. Je vindt haar in loofbossen, dennenbossen, moerasweiden en op grashellingen, op hoogtes tussen 0 en 2100 meter. Het is een plant die perfect winterhard is en ook relatief droge periodes kan doorstaan.

De plant groeit matig snel en wordt gemiddeld niet hoger dan ongeveer 20 cm (het blad) met een spreiding van 50 tot 60 cm. De stengels ontstaan uit een ondiepe, stolonifere ondergrondse stengel, voorzien van kleine knolletjes die dienen als voedselreserve in moeilijke tijden, zoals bij een tijdelijk droge bodem. De paarsachtige, licht behaarde en ruwe stengels, die aan het uiteinde gebogen zijn, hebben een vierkante doorsnede. Vooral aan de onderkant dragen ze tegenoverstaande bladeren, gescheiden door lange internodiën langs de stengel. De lineaire tot driehoekige bladeren zijn 1,5 tot 3,8 cm lang en 0,2 tot 1,4 cm breed, en hebben een vrij lichte groene kleur. Het oppervlak is min of meer behaard en de rand is getand. De opgaande stengels, tot 50 cm hoog, produceren van juni tot augustus talrijke bloemen, gegroepeerd met 2 tot 4 in de bladoksels. De kleine bloemen van 1,5 tot 2 cm lang zijn over het algemeen buisvormig en tweelippig; ze hebben een paarsachtige kelk die twee lippen omsluit, waarvan de bovenste de vorm van een helm heeft. De kleur is een levendig gentiaanblauw, licht gemarkeerd met wit in de keel, en ze trekken bestuivende insecten aan. Het loof sterft in de winter af en loopt eind maart weer uit.

Deze schildbloem is een schattig klein plantje, zeer rijkbloeiend en makkelijk in goed doorlatende grond. Ze wordt vaak gebruikt in niet te droge rotstuinen, langs paden of borders die ze versiert met haar werkelijk heel blauwe bloei gedurende meerdere weken in de zomer. Omdat ze goed tegen de wortelconcurrentie van struiken kan, vindt ze ook een plekje aan de voet van een haag, mits ze daar in de zon staat. Je kunt haar bijvoorbeeld combineren met zonneroosjes en vetkruid. Ze kan ook niet ver van een vijver worden geplant, in grond die echter niet constant drassig is. Ze is gemakkelijk in pot te kweken, om het terras of balkon tijdens het mooie seizoen te decoreren.