Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie
Perovskia x atriplicifolia Blue Spire
Russische salie , Reuzenlavendel , Russische lavendel , Blauwspirea
Thuisbezorging of afhalen bij een afhaalpunt (afhankelijk van de omvang en de bestemming)
Plan de datum van uw levering,
en kies uw datum in het winkelmandje
12 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Perovskia atriplicifolia 'Blue Spire', ook wel Russische salie of Afghaanse lavendel genoemd, is een kleine struik die wordt geteeld om zijn uitzonderlijk rijke, lavendelblauwe bloei en zijn aromatische loof. Op deze plant met witte, soepele stengels, die van een afstand op een zeer grote lavendel lijkt, verschijnen gedurende drie maanden talloze aren vol kleine, intens heldere bloemen in het felle zomerlicht. Naast het visuele genot is er ook de olfactorische nieuwsgierigheid: zijn kleine, behaarde blaadjes laten op de vingers een even complexe als krachtige geur achter. Deze Perovskia, onmisbaar in een droge tuin of zonder beregening, brengt in alle bloemen- en struikenborders de essentiële, rustgevende blauwe toon die ze in de zomer vaak missen.
Waarschijnlijk ontstaan uit een kruising tussen Perovskia abrotanoides en Perovskia atriplicifolia, en vaak beschouwd als een grote, houtige vaste plant, is de Perovskia atriplicifolia 'Blue Spire' een krachtigere cultivar dan zijn ouders, zeer interessant vanwege de kwaliteit en duur van zijn bloei. Het is een aromatisch kruid uit de Lamiaceae-familie, waartoe onder andere andere zeer geurige planten zoals tijm, salie, lavendel en munt behoren. Zijn vermoedelijke ouders zijn afkomstig uit de droge bergen van Iran en Turkmenistan (de eerste) en Afghanistan, zelfs het zuiden van Siberië (de tweede). 'Blue Spire' is een plant die zowel tegen droogte als tegen kou kan en waarvan de bovengrondse delen in de winter afsterven.
Op volwassen leeftijd, na ongeveer 4 jaar teelt, bereikt deze licht uitwaaierende, bossige struik ongeveer 1,20 meter hoogte in bloei met een breedte van 80 cm. De vertakte twijgen komen in het voorjaar vanuit de wortelstok tevoorschijn. Ze zijn bezet met kleine, donzige en getande blaadjes in een zacht grijsgroene kleur, die des te lichter wordt naarmate de bodem in de zomer droger wordt. Ze zijn zeer aromatisch en verspreiden bij kneuzing een complexe geur, die eerst een zeer vluchtig, dierlijk aroma oproept, dan een mentholachtig aroma, om te eindigen met een zoete toon die een beetje aan lychee doet denken. De bloei vindt plaats van juni tot september, of zelfs tot oktober in een mediterraan klimaat, met een ongewoon rijke bloei. Hij bestaat uit een veelheid van minuscule, blauw-paarse bloempjes die zijn gegroepeerd in vertakte aren aan het uiteinde van de stengels. Deze bloei trekt bijen en hommels aan en voorziet ze de hele zomer van voedsel.
De Perovskia Blue Spire wordt vooral gebruikt in struikenborders of tussen grote vaste planten. Hij komt ook voor in grote borders, in rotstuinen en als lage haag. Het is een plant die veel wordt gebruikt door stadslandschapsarchitecten in de zonnige regio's van Nederland, evenals in kustgebieden. Je kunt hem ook in potten telen om balkons en terrassen te verfraaien. Het is een absoluut onmisbare plant voor een droge tuin. Je kunt hem combineren met andere zomerbloeiende struiken of vaste planten met roze, witte of gele bloemen. Denk bijvoorbeeld aan Gauras, Lychnis coronaria, struiksalies, struikganzerik, Epilobium canum Western Hills, Echium russicum, Oenothera drummondii. De Perovskia atriplicifolia combineert zeer goed met doorbloeiende rozestruiken. Zijn combinatie met siergrassen (Stipa ichu, Miscanthus, Panicum virgatum Squaw, Muhlenbergia...) is altijd geslaagd, in een tuin met een meer wilde, strakke of eigentijdse stijl. Van de gedroogde bladeren kan een aftreksel worden gemaakt dat helpt bij het bestrijden van plagen zoals bladluizen, witte vlieg en schildluis.
OPMERKING: Let op, het takhout van de struik is in de winter dor. Zijn twijgen zijn half-wintergroen; ze worden aan het eind van de winter tot op de grond teruggesnoeid. Jonge scheuten ontwikkelen zich vanuit de wortelstok zodra het voorjaar begint.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Perovskia atriplicifolia Blue Spire - Russische salie in beeld...
Bloei
Blad
Groeiplaats
Botanisch
Perovskia
x atriplicifolia
Blue Spire
Lamiaceae
Russische salie , Reuzenlavendel , Russische lavendel , Blauwspirea
Centraal-Azië
Andere Perovskia
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Perovskia Blue Spire houdt van zon en goed doorlatende bodems, zelfs arme en zandige of kalkrijke grond. Een te vruchtbare bodem leidt tot meer groei, maar gaat ten koste van de dichtheid van de plant, waardoor de struik de neiging heeft open te gaan. Eenmaal gevestigd, kan hij goed tegen droge perioden en heeft hij geen last van naaktslakken, insectenplagen of ziektes. Hij verdraagt ook zeer goed kustklimaten. Een makkelijke en dankbare struik. Het enige onderhoud: snoei de droge stengels eind winter, op 10 cm van de grond.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).