Geranium monacense Anglicum - Ooievaarsbek

De Geranium monacense var. anglicum, zeldzaam in de teelt, is een heel mooie vaste plant. In de zomer geeft hij bloemen met sterk teruggeslagen, roze-lila kroonbladen en een klein wit centrum, omringd door een blauw-paarse halo, boven frisgroen blad dat in het najaar rood verkleurt. Het is een spontane hybride die in tuinen is gevonden, ontstaan uit twee vrij gelijkende soorten: G. phaeum var. lividum en G. reflexum. Hij combineert de kwaliteiten van zijn ouders en verdraagt zowel droge als schaduwrijke standplaatsen.

De Geranium monacense, vroeger 'Monachum' genoemd (een Latijnse naam die München betekent), behoort tot de familie van de Geraniaceae. Het is een natuurlijke hybride van Geranium phaeum (de donkere ooievaarsbek), die van vochtige weiden en bosranden houdt, en Geranium reflexum (de rots-ooievaarsbek), afkomstig uit Zuid-Europa en groeiend in halfschaduw op droge grond. De vaste ooievaarsbek monacense anglicum heeft een vrij losse, opgaande groeiwijze en bereikt een hoogte van 45 cm of meer, met een minimale spreiding van 40 cm die onder de juiste omstandigheden aanzienlijk groter kan worden. De bloei vindt plaats in de zomer, in juni-juli afhankelijk van het klimaat. De teruggeslagen, komvormige bloemen hebben een diameter van 2 à 3 cm en hebben een heldere, vrij fel roze-lila kleur. Ze zijn versierd met een mooie blauwachtige halo rond een klein wit centrum, waaruit een bundel roze meeldraden met zwarte helmhokjes tevoorschijn komt. Het blad is halfwintergroen, fijn ingesneden en verdeeld, frisgroen soms met paarse vlekken, en kleurt in de herfst rood.

De Geranium monacense var. anglicum is ideaal voor schaduwrijke of halfbeschaduwde zones, voor lastige plekken die 's zomers droog zijn onder struiken of bomen. Op een halfbeschaduwde plek bedekt hij de bodem zonder verstikkend te worden, bijvoorbeeld in gezelschap van Aster ageratoides, dovenetels, maagdenpalm of vingerhoedskruiden (Digitalis lanata, obscura of lutea). Je kunt hem ook boven op een muurtje planten, in een halfbeschaduwde rotstuin waar hij, met de voet in de schaduw en het hoofd in de zon, kan leunen tussen muurbloemen, viooltjes of Anemone blanda. Hij groeit graag onder de takken van lage struiken door en heeft geen last van hun wortels.