Gillenia trifoliata Pink Profusion - Driebladige braakwortelspirea

De Gillenia trifoliata 'Pink Profusion', ook wel driekantige gillenia genoemd, is een winterharde, originele en weinig bekende vaste plant. Het is echter een zeer sierlijke en makkelijke plant die een mooie, bloeiende struik vormt van begin tot eind zomer, rijkelijk getooid met luchtige pluimen waarop een waas van kleine, stervormige, lichtroze en rode bloemetjes rust. Hun kelk blijft na de bloei aanwezig en accentueert het lichte, brons getinte blad met karmijnrood, dat in het najaar een roestkleurige tint krijgt. Deze plant geeft de voorkeur aan halfschaduw en frisse, goed doorlatende, humusrijke bodems.

De Gillenia trifoliata is een plant uit de rozenfamilie, net als de spirea's waarmee hij vroeger verwant was. Deze rhizomateuze vaste plant behoort nu tot het geslacht Gillenia, dat slechts twee soorten telt, afkomstig uit Noord-Amerika. Daar groeit hij op hoogte in bossen en op rotsachtige hellingen in Canada en het oosten van de Verenigde Staten, van Arkansas tot Tennessee. 'Pink Profusion' is een compacte vorm van deze soort, met een zowel opgaande als uitwaaierende groeiwijze. Het duurt even voordat hij goed is aangeslagen, maar hij ontwikkelt zich vanuit een langzaam groeiende wortelstok. Zijn houtige, slanke, purperrode stengels vormen een struik van 60 tot 80 cm hoog en 40 tot 50 cm breed. De bloei strekt zich uit van juni tot augustus/september, in de vorm van kleine stervormige bloemetjes van 3 tot 4 cm in diameter, verenigd in pluimen. De 7 smalle kroonblaadjes van elke bloem zijn lichtroze met een rode zweem en worden gedragen door een purperrode kelk. Het blad bestaat uit drietallige blaadjes van 3 tot 8 cm lang, die meer of minder diep ingesneden zijn, diep generfd, met een getande rand, donkergroen van kleur met een bronzen tint, en die in de herfst een prachtige herfstkleur krijgen voordat ze in de winter verdwijnen.

De Gillenia trifoliata 'Pink Profusion' is niet moeilijker te kweken dan weigelia's of sierribes, maar wel honderd keer zo sierlijk. Hij is alleen minder bekend en misschien toch een tikkeltje eigenzinniger, ondanks zijn lange bloei en zijn bereidheid om in halfschaduw te groeien. Hij slaat langzaam maar zeker aan aan de rand van een bos, in een heestergroep met bloeiende struiken, of zelfs in een licht en fris bos, weg van de brandende zon. Je kunt hem combineren met halfschaduwstruiken zoals de schijnorange (Choisya), de eikenbladhortensia (Hydrangea quercifolia), de Japanse berberis 'Rosy Glow' (Berberis thunbergii 'Rosy Glow') en de melkwitte dwergmispel (Cotoneaster lacteus), die in de winter mooi blad houden terwijl de gillenia rust. Hij vormt een prachtig plaatje in gezelschap van het purperklokje (Heuchera) 'Brunette', longkruid (Pulmonaria), de prachtige ruit (Thalictrum rochebrunianum) en de regenboogvaren (Athyrium niponicum var. pictum).