Gillenia trifoliata - Driebladige braakwortelspirea

De Gillenia trifoliata, ook wel driebladige gillenia of driebladige spirea genoemd, is een oneindig gracieuze vaste plant voor de schaduwtuin. Met haar mooie statuur tooit ze zich begin van de zomer met talloze, kleine, stervormige witte bloemetjes, waarvan de rode kelkjes lang aan haar purperen stengels blijven zitten. Voordat ze in het najaar haar laatste groet geeft, kleurt haar sierlijke, in drie delen gedeelde blad prachtig herfsttinten. Delicaat en luchtig verfraait ze schaduwrijke plekken, zelfs tussen boomwortels. In de tuin heeft ze alleen een hekel aan kalkhoudende en extreem droge grond. De driebladige spirea combineert uitstekend in halfschaduw met salomonszegel, astilbe, elfenbloem en alle andere planten voor zure grond.

De Gillenia trifoliata (synoniem Porteranthus trifoliatus) is een kruidachtige vaste plant met een wortelstok, behorend tot de rozenfamilie, een verwant van spirea's, bramen en rozenstruiken. Ze is afkomstig uit de berggebieden van Noord-Amerika, waar ze vaak aan de rand van bossen groeit, in een dikke laag humus. Ze doet er wat langer over om zich te vestigen, maar vormt uiteindelijk, binnen 4 tot 5 jaar, een ronde pol van gemiddeld 1,10 m hoog en 70 cm breed. De plant breidt zich matig uit via haar wortelstokken. In het voorjaar komen er slanke, vertakte, houtachtige stengels op, geel tot paars van kleur. Deze dragen bladverliezende bladeren die zijn verdeeld in drie ovale, puntige en fijn getande deelblaadjes, in een mat donkergroene kleur die schitterende oranje tinten aanneemt voordat ze vallen. De bloei vindt plaats in mei-juni en kan, afhankelijk van het klimaat, doorgaan tot in augustus. De bloemen, die lijken op kleine, zuiverwitte sterretjes, worden gedragen door fijne, roodachtige stengels, hoog boven het loof. Ze zijn 2 tot 3 cm lang en bestaan uit 5 smalle kroonblaadjes die bij het openen zeer lichtroze zijn en snel wit worden. De roodachtige kelkjes aan de basis van de bloemen blijven nog lang aan de plant zitten nadat de kroonblaadjes zijn gevallen. Deze nectarrijke bloei trekt talrijke bestuivende insecten en sommige vogels aan. Soms ontstaan er mahoniebruine vruchten, die tot laat in het seizoen decoratief zijn. De stengels sterven af in de winter en worden in het voorjaar teruggesnoeid, wanneer de plant weer uitloopt.

De Gillenia trifoliata valt op door haar gracieuze uitstraling in borders waar ze, ver van de brandende zon, bloeit. Ze kan het beste aan de rand van een bosje of bij een haag worden geplant, waar ze perfect bestand is tegen wortelconcurrentie en geniet van de bodem bedekt met een laag rottend blad. Ze combineert met allerlei schaduwplanten zoals geitenbaard, salomonszegel, lelietje-van-dalen, elfenbloem, donkere ooievaarsbek, salie, Kaukasisch vergeet-mij-nietje en vele anderen. Haar luchtige bloei verzacht die van rododendrons, hortensia's en azalea's op zure grond. Haar combinatie met purperen purperklokjes is fantastisch.