Echinacea Green Twister - Rode zonnehoed

De Echinacea purpurea 'Green Twister' is een vrij fantastische, natuurlijke mutatie van de bekende Rode zonnehoed 'Magnus', beroemd om de uitzonderlijke grootte van zijn bloemen. Maar deze variant heeft een veranderend, subtiel en uniek kleurenspel, dat magenta-roze, lichtgroen en heldergeel combineert rond een grote bruinrode centrale kegel. Van zijn prachtige ouder heeft 'Green Twister' ook de groeikracht, een stevige structuur en een lange zomerbloei geërfd. Deze nieuwe variëteit is geliefd bij liefhebbers en ideaal als snijbloem of om te drogen. Het is ook een zeer sterke vaste plant die zich aanpast aan moeilijke omstandigheden, en af en toe intense hitte, vocht en droogte tolereert.

Oorspronkelijk afkomstig uit het westen van de Verenigde Staten, van Georgia tot Michigan en via Oklahoma en Ohio, is de Rudbeckia purpurea een vaste plant met karakter, die niet lijkt op iets anders. In zijn natuurlijke omgeving koloniseert hij moeiteloos rotsachtige graslanden, savannes, lichte bosranden en bermen. Hij behoort tot de Asteraceae-familie en is een neef van de margriet.

'Green Twister' is een vorm die spontaan ontstond in een zaaisel van Echinacea Magnus, waarvan hij de grotere en langduriger bloemen heeft. De plant heeft een opgaande, polvormige habitus van ongeveer 90 cm tot 1 meter hoog en 40-50 cm breed. Gestut door robuuste, stevige stengels zakt hij niet in en blijft hij goed overeind, wat duidt op een uitstekende houding. De bladeren zijn bladverliezend en verdorren in de winter. Ze staan tegenover elkaar aan de stengels, zijn lancetvormig, groen van kleur en bedekt met ruwe haren. De geurige bloei vindt plaats van juli tot het einde van de zomer en wordt veel bezocht door vlinders. De vertakte, groen-roodachtige bloemstengels eindigen in een bloeiwijze die is georganiseerd als een grote, solitaire bloemhoofdjes van 15 cm in diameter. Deze is gecentreerd rond een prominent schijfje, dat op een pompon lijkt en bestaat uit kleine bloempjes die van bruin naar rood en oranje kleuren. Rond de kegel staan lintbloemen of dunne, horizontale, licht gebogen bloemblaadjes. De kleur van de lintbloemen verandert naarmate de bloemhoofdjes rijpen, wat op plantniveau zorgt voor een prachtig verloop van roze, groen en geel. De vrucht is een nootje dat zaden vrijgeeft waar vogels dol op zijn. Deze plant wortelt stevig en diep in de bodem, dankzij zijn zeer goed ontwikkelde wortelstelsel.

De Rode zonnehoed 'Green Twister' biedt een subtiel originele bloei, heerlijk om naar te kijken in bloemperken, maar ook in de vaas. Hij combineert goed met andere bloemen waarvan de vormen contrasteren (sierlijke tabaksplanten, daglelies, dwergfakkellelies) of met bijvoorbeeld kruiskruid, asters, duizendblad, margrieten, kogeldistels en floxen. Maak het geheel luchtiger door er enkele siergrassen doorheen te mengen, zoals Stipa tenuifolia of Muhlenbergia capillaris... Prachtig in borders, de mooie kleur van de Rode zonnehoed 'Magnus' is ook erg mooi in boeketten van verse of gedroogde bloemen.

De geur van de Echinacea is niet hetzelfde in elk stadium van de bloei. In het begin, wanneer de bloempjes zich presenteren als een opstaande kroon, is de geur nauwelijks waarneembaar. Op het hoogtepunt van de bloei, wanneer de bloempjes naar beneden hangen alsof hun kracht is verdwenen, verspreidt hij een fijne honinggeur, zeer aantrekkelijk voor bijen, vlinders en andere insecten. Zodra het bloemhoofdje is bestoven, krijgt de geur een meer vanille-achtige toon.

Eigenschappen: In de homeopathie wordt zijn wortel gebruikt om verkoudheid te bestrijden en het immuunsysteem te versterken. Deze eigenschappen werden al gebruikt door de indianen. De naam Echinacea komt van het Griekse 'echinos', wat 'stekelig of als een egel' betekent, en 'acea' voor 'hebbend de vorm van', verwijzend naar het hart van de bloemen. Purpurea betekent 'purperrood'.