Aster novi-belgii Sarah Ballard - Nieuw-Nederlandse aster

De Aster novi-belgii 'Sarah Ballard' is een hoge, opgaande vaste plant die van het late zomer tot in het najaar zorgt voor een overvloed aan mooie, stervormige bloemen in blauw-lila. De bloemblaadjes zijn bijzonder smal. Robuust, romantisch en met een eenvoudige charme is dit een zekere keuze om uw zonnige of licht beschaduwde borders in het late seizoen op te vrolijken, in een vochtige tot niet te droge bodem.

De herfstaster 'Sarah Ballard' behoort tot de grote botanische familie van de Asteraceae, waartoe veel bekende sierplanten behoren zoals madeliefjes, rudbeckia's en zonnehoeden... De 'Nieuwe België' waarnaar hij is vernoemd, is een historische regio aan de noordoostkust van de Verenigde Staten, ook bekend als Nieuw-Nederland. Deze aster groeit van nature in Amerikaanse graslanden, maar heeft zich wereldwijd verspreid nadat hij in de tuinbouw is geïntroduceerd in talloze variëteiten van verschillende hoogtes. Botanici plaatsen deze soort tegenwoordig overigens in het nieuwe geslacht Symphyotrichum, dat de asters uit de Nieuwe Wereld groepeert.
De Aster novi-belgii vormt hoge, rechtopstaande stengels die tussen augustus en oktober (soms november) zeer veel stervormige bloemen dragen. Elke "bloem" is eigenlijk een bloemhoofdje, een schijfje dat bestaat uit heel veel kleine bloempjes: de goudkleurige bloempjes in het midden zijn buisbloemen en zijn vruchtbaar. De bloempjes aan de rand, de lintbloemen, zijn steriel en dienen om bestuivers aan te trekken. Het bladverliezende loof is 5 tot 10 cm lang, lancetvormig, lichtgroen en glad (wat hem onderscheidt van de Nieuw-Engelse aster, een andere Noord-Amerikaanse soort met ruw blad).

De variëteit 'Sarah Ballard' onderscheidt zich door een opgaande groeiwijze en bereikt een hoogte van 80 cm tot 1 meter, met een minimale breedte van 50 cm door zijn wortelstokken. Bij deze variëteit zijn de "bloemblaadjes" een prachtig blauwachtig lila en zijn de punten spitser dan bij de meeste andere herfstasters. Het midden van de bloemhoofdjes is goudgeel en verkleurt later naar roodbruin. De pluizige zaadhoofdjes zijn ook aantrekkelijk en behouden lang hun grafische uitstraling, tot diep in de winter.

De Aster 'Sarah Ballard' is een betrouwbare en winterharde plant die houdt van vochtige, niet te arme grond. Een langere periode van droogte kan vaak meeldauw veroorzaken, een schimmelziekte die zich uit in grijze vlekken op de bladeren. Deze ziekte is niet echt gevaarlijk voor de gezondheid van de plant, maar is wel ontsierend. Een zonnige standplaats heeft de voorkeur, of lichte schaduw. In te veel schaduw wordt de plant slapper en bloeit hij minder goed. Plant deze aster ook niet op een zeer winderige plek, want dan kunnen de stengels ombuigen. Elke plant breidt zich via zijn wortelstokken uit tot een mooie pol. Na een paar jaar is het aan te raden (en gemakkelijk) om de pol te scheuren om te voorkomen dat het midden openvalt en de plant geleidelijk afsterft. Als de plant het naar zijn zin heeft, kan hij zich hier en daar uitzaaien.

De perfecte bondgenoot voor tuiniers die hun najaarsborders willen opfleuren. De aster 'Sarah Ballard' komt mooi tot zijn recht in gezelschap van andere laatbloeiende planten, zoals de Japanse anemoon 'Splendens' in halfschaduw, de Ceratostigma plumbaginoides in de zon, maar ook siergrassen zoals de Andropogon 'Prairie Sommer' en de vingergras 'Blue Darkness'.