Angelica sylvestris Vicars Mead - Wilde engelwortel

De engelwortel 'Vicar's Mead' is een betoverende tweejarige of kortlevende vaste plant met een wilde charme. Van de zomer tot het vroege najaar produceert ze spectaculaire schermen in purperroze, gedragen op stevige, rechtopstaande paarse stengels. Het royale, diep ingesneden blad, eveneens donkergroen tot paars, draagt bij aan de luchtigheid en wilde gratie van deze zorgeloze plant. Ze houdt van een vochthoudende, zelfs kleiachtige maar goed doorlatende bodem, in de zon of halfschaduw, en zaait zich moeiteloos uit zonder opdringerig te worden. 

De Angelica sylvestris 'Vicar's Mead' behoort tot de uitgebreide familie van de schermbloemigen (Apiaceae). De wilde soort, ook wel bosengelwortel genoemd, is een tweejarige of kortlevende vaste plant die in heel Europa tot in Siberië voorkomt. Ze groeit in vochtige tot natte graslanden, langs bosranden en op oevers van beekjes of vijvers. Het eerste jaar vormt de plant een rozet van grote, enigszins overhangende bladeren die elk wel 50 cm kunnen worden, opgedeeld in veelvoudige ovale en puntige, licht getande deelblaadjes. Tussen juli en september, in het tweede jaar, zendt de plant een stevige, rechtopstaande bloemstengel uit die 1,20 tot 1,50 meter hoog kan worden. Deze draagt een serie schermen die typisch zijn voor de schermbloemigen (als een soort reuzewortel) met kleine bloempjes van 5 kroonblaadjes. Eenmaal verdroogd blijven de stengels nog wekenlang, soms de hele winter als het niet te streng vriest, decoratief.

Bij de variëteit 'Vicar's Mead' zijn alle delen prachtig gekleurd: de bladeren zijn donkergroen tot uitgesproken chocoladepurper, de bloemstengels zijn paarsachtig en de bloemen zijn purper in de knop, om vervolgens roze uit te komen. Een magnifiek geheel dat gegarandeerd de aandacht trekt!

De bosengelwortel 'Vicar's Mead' is een plant met wilde charme, zeer winterhard (tot wel -20°C) en robuust. Ze houdt van vrij rijke, humusrijke en vochtige tot natte grond, maar zware, kleiachtige bodems schrikt ze niet af zolang ze maar goed draineren. Hoewel ze schaduw tolereert, komt haar kleur het beste tot zijn recht in de zon (niet te fel) of lichte schaduw. Hoewel ze tweejarig is en dus na 2 (soms 3) jaar verdwijnt, houdt ze zichzelf gemakkelijk in stand door zich uit te zaaien in de tuin. Laat daarom enkele verdroogde stengels staan om de variëteit te behouden. De plant zaait zich min of meer trouw uit: u kunt zelf onder de nakomelingen selecteren welke u het mooist vindt (heel donker blad of groener...) om na enkele jaren een mooie, homogene groep te krijgen.

Combineer uw engelwortel 'Vicar's Mead' in een border met halfschaduw met blekere bloeiers om haar glans te versterken: bijvoorbeeld de monnikskap 'Ivorine', de akelei 'Snow Queen' of de imposante geitenbaard (Aruncus dioicus). Probeer ook eens een Chinese helmbloem met haar felblauwe bloemen, die perfect harmoniëren met het paarse blad. Aan de struikkant vormt de weelderige bloei van de Van Houtte's spirea een prachtige achtergrond.