Acanthus mollis Tasmanian Angel - Berenklauw

De Acanthus mollis Tasmanian Angel is een verbazingwekkende selectie van de zachte acanthus die werd ontdekt in een tuin in Tasmanië. Minder hoog dan haar mediterrane familielid, is ze toch nog sierlijker: haar prachtig ingesneden blad verkleurt in het voorjaar snel van geel naar bijna wit, en wordt geleidelijk aan gemengd met donkergroen tot in de zomer, terwijl er gedrongen roze bloemstengels verschijnen met talrijke bloemen die verborgen zitten achter parelmoerkleurige schutbladen, in een prachtige roomwit-roze kleur. Deze schitterende vaste plant is perfect om wat schaduwrijke plekken in de tuin op te fleuren, waaraan ze een klein exotisch tintje geeft. Ze is ook ideaal voor het maken van verrassende bloeiende potten voor het terras of balkon, bij voorkeur in halfschaduw.

De naam Acanthus mollis komt van het Griekse 'akhantha', doorn, en het Latijnse 'mollis', wat zacht, soepel betekent. Een naam die de hele dualiteit van deze zachte maar stekelige plant belichaamt. Het is een kruidachtige vaste plant uit de Acanthusfamilie, oorspronkelijk afkomstig uit lichte bosranden in mediterrane streken. De wortelstok verspreidt zich via dikke, vlezige wortels, die ook dienen als reserveorganen waarmee ze de droge zomer ondergronds in rust kan doorstaan. Zeer tolerant ten opzichte van de bodem, doet de Acanthus het prima op kalkhoudende grond, maar houdt niet van zware, kleiachtige grond die in de winter erg nat blijft, vooral in noordelijke streken. Een goed gevestigde wortelstok kan echter korte vorstperioden weerstaan van ongeveer -12° tot -15°C, in goed gedraineerde grond.

De variëteit 'Tasmanian Angel' onderscheidt zich door een iets minder krachtige groei, bont blad met wit en bloemen zonder groene pigmenten. Het is een plant met een bossige, dichte, opgaande groeiwijze, die een flinke pol kan vormen van 60-70 cm hoog voor het blad, en 70 cm breed. In het voorjaar produceert ze bleekgele jonge bladeren. Deze ontvouwen zich tot lange bladeren waarin wit domineert. Naarmate de zomer nadert, wordt het blad langzaam overgenomen door donkergroen. De bladeren zijn licht glanzend, diep ingesneden, met gelobde, niet-stekelige maar getande randen. In juni-juli (in mei-juni in warmere streken), wanneer het blad de neiging heeft te verwelken, verschijnen er hoge bloemstengels die 1 m tot 1,20 m boven de grond uitkomen. Ze dragen aan de top bloeiwijzen van 30 tot 40 cm lang. Deze gedrongen aren bevatten grote, gekreukelde tweelippige bloemen. Elke bloem wordt bekroond door een stekelig, roomwit schutblad met een roze tint, wat de bloeiwijze een pastelachtig uiterlijk geeft in zachtroze en wit. De bloei trekt grote bestuivende insecten aan, zoals hommels of grote zwarte bijen. De vruchten zijn glanzende capsules met grote zaden. Het blad verdwijnt volledig na de bloei als de zomer droog is, komt in het najaar terug en blijft wintergroen gedurende de hele winter in een niet al te koud klimaat.

De acanthus 'Tasmanian Angel', hoewel niet de meest winterharde van het geslacht, is gemakkelijk te kweken en gedijt goed op een plek die haar bevalt, in de lichte schaduw van bosranden die tijdens de bloei niet te droog zijn. Deze plant met ouderwetse charme houdt van de voet van oude muren, in de buurt van een klein stenen trapje, in halfschaduw. Het is een mooie borderplant in een koel klimaat, bijvoorbeeld in gezelschap van de groene roos (Rosa viridiflora) en het vingerhoedskruid 'Snow Thimble'. In een droge tuin is het een robuuste, betrouwbare vaste plant die goed combineert met in bolvorm gesnoeide buxus, met Lobelia laxiflora en met de wolfsmelk Glacier Blue... Ze is ideaal om hoogte en volume te geven aan borders met vaste planten, in alle streken. Het is ook een prachtige blikvanger in een natuurlijke setting, of in een grote pot op het terras.