Claytonia sibirica Alba - Roze winterpostelein

De Claytonia of Montia sibirica 'Alba' is een zeldzame vorm met zuiver witte bloemen van de Siberische winterpostelein, een kleine, extreem winterharde vaste plant verwant aan de postelein. De zeer lage, bodembedekkende groei blijft in de winter aanwezig, en ze produceert een wolk van kleine witte bloemen. De kleine, vlezige, glanzend donkergroene bladeren zijn eetbaar en kunnen aan salades worden toegevoegd. Deze Claytonia bloeit slechts één keer in haar leven, maar onvermoeibaar, van het voorjaar tot het najaar, en zaait zich spontaan uit in de kleinste hoekjes van de bosbodem. Deze plant is ideaal om de bodem te bedekken tussen de wortels van bomen of struiken. Te plaatsen in de schaduw, in bij voorkeur verse, vochthoudende grond, of af en toe droge, zelfs zware en compacte grond.

De Claytonia sibirica 'Alba' is een plant uit de familie van de Portulacaceae. Deze kleine, kortlevende vaste plant is oorspronkelijk afkomstig uit de bergen van het westen van Amerika en Siberië. Daar bedekt ze vochtige bossen met haar talrijke stolonen en bebladerde stengels die uit vlezige rozetten ontstaan. Ze wordt niet hoger dan 10-15 cm in bloei en 20 cm breed, voor elke plant die uit een rozet groeit. Het is een zogenaamde monocarpische soort, wat betekent dat ze afsterft na de bloei, meestal op een leeftijd van 3 jaar. Ze zorgt voor haar voortbestaan door de productie van vele, allemaal levensvatbare zaden. De bloei is opmerkelijk lang, van april tot oktober op verse, vochthoudende grond, met een pauze in de zomer als de omstandigheden droger zijn (sommige planten kunnen zelfs in de zomer verdwijnen). Elke plant produceert aan het uiteinde van korte zijstengels talrijke stervormige bloemen met 5 bloemblaadjes, met een diameter van 8 tot 20 mm, zuiver wit van kleur. De bladeren zijn sappig, olijfgroen, glanzend, gaafrandig en ovaal. Deze plant heeft verdikte penwortels.

De Siberische winterpostelein 'Alba' is een krachtige bodembedekker om aan te planten aan de voet van bomen en aan de rand van borders, ze heeft geen last van wortelconcurrentie en zal zich van nature vermeerderen. Ze verdraagt zelfs de droge grond die onvermijdelijk is onder coniferen. Deze bescheiden kleine plant vormt een prachtig sieraad voor alle bollen met witte bloei, zoals de koningslelie, de crinums en andere Amaryllis belladonna. Het is een eenvoudige en gul bloeiende bloem, perfect voor wat wildere zones, extreem gemakkelijk te gebruiken en te kweken. Vreemd genoeg is ze zelden te koop. Eetbaar, ze kan in de mesclun worden gegeten; de bladeren zijn het lekkerst en meest mals als ze jong zijn, in mei-juni. Er is ook een roze vorm verkrijgbaar.