Hedera colchica - Colchische klimop

De Hedera colchica wordt, afhankelijk van de regio, ook wel Perzische klimop, Kaukasische klimop of Colchische klimop genoemd. Het is een zeer krachtige botanische soort die op termijn grote oppervlakken op de bodem of langs een verticale muur kan bedekken. De belangrijkste troeven zijn de goede winterhardheid, de lange levensduur en de onmiskenbare schoonheid van het weelderige, glanzend groene wintergroene blad. Minder algemeen dan onze gewone klimop (Hedera helix), groeit hij ook veel langzamer, heeft hij een voorkeur voor vochtige klimaten en vraagt hij om een bodem die het hele jaar door koel blijft. Het is een buitengewone plant om op magistrale wijze een muur te begroeien, een hekwerk of schutting te bekleden, of om een fantastische groene kamer te creëren.

Klimop behoort tot de klimopfamilie (Araliaceae) en is daarmee familie van Ginseng en vingerplanten. De Colchische klimop is afkomstig uit het Nabije en Midden-Oosten, van de Turkse Zwarte Zeekust tot Klein-Azië (Afghanistan, Perzische Golf, enkele eilanden in de Rode Zee). Daar komt hij veel voor in bosrijke gebieden met vochtige microklimaten, waar mist frequent is, zoals langs waterlopen. Deze vrij langzaam groeiende klimplant kan in de natuur een hoogte van 30 meter bereiken, waarbij hij rotswanden en grote bomen beklimt. Als hij geen verticale steun vindt, breidt hij zich over de grond uit. De plant hecht zich vast met behulp van luchtwortels die zijn omgevormd tot kleine hechtworteltjes. Er zijn exemplaren bekend die ouder zijn dan 400 jaar.

In onze tuinen zal de Perzische klimop gemakkelijk een oppervlak van 10 m² bedekken. De plant vormt lange, buigzame twijgen, 5 tot 8 mm dik, die met de jaren verhouten. Ze dragen wintergroene, tegenoverstaande bladeren, waarvan het uiterlijk varieert afhankelijk van de leeftijd en positie van de twijg. De bladeren aan de basis van de plant zijn zeer breed en ondiep ingesneden in 3 lobben. De bladeren in het middengedeelte van de plant, die in de meerderheid zijn, zijn zeer groot (tot 25 cm lang), hebben een hartvorm en een nauwelijks getande rand. Tot slot zijn de bladeren op de hogere stengels, op het licht, kleiner en zeer langwerpig. Het zijn deze luchttwijgen die aan het einde van de zomer bloemen dragen. De groenachtige bloemen zijn onopvallend, maar staan bijeengepakt in grote, bolvormige trossen. Ze zijn zeer rijk aan nectar en voeden talrijke insecten en kleine dieren. Na bestuiving vormen de bloemen kleine zwarte bessen waar vogels dol op zijn. Zij verspreiden de zaden in de omgeving.

De Colchische klimop verfraait onmiskenbaar alles wat hij aanraakt, op een frisse bodem, en maakt het mogelijk om met elegantie alles te bedekken wat verborgen moet blijven, inclusief lelijke constructies of coniferen die zijn afgestorven in een eenzijdige haag. Voor dit gebruik kan hij worden gecombineerd met wintergroene struiken zoals de wollige sneeuwbal, Elaeagnus ebbingei of een klimhortensia op een schaduwrijke plek. Hij bedekt de bodem effectief en perfect, waardoor onkruid uiteindelijk geen kans meer krijgt. Om het eenkleurige blad op te vrolijken, kunt u voorjaarsbloeiende bollen planten zoals botanische narcissen of druifjes, die in het voorjaar door het groene tapijt heen zullen schieten. Hedera colchica is een goede muurbekleder, maar overdrijf niet, want hij kan snel woekeren. Hoewel zijn reputatie als sloper bekend is, heeft hij vaker oude, vervallen muren beschermd dan vernietigd; het is het lostrekken van deze stevig in de voegen verankerde plant die het metselwerk doet instorten, terwijl de plant zelf intact blijft. Het gebruik op gevels is echter af te raden. Combineer hem met dichte vaste planten om de grond aan de voet koel te houden.