Clématite - Clematis marata
Clématite - Clematis marata
Clématite - Clematis marata
Clematis marata - Bosrank
Clematis marata
Bosrank , bosdruif
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Clematis marata is een soort Nieuw-Zeelandse bosrank die liefhebbers van zeldzame en subtiele planten zal bekoren. Deze klimplant van bescheiden formaat, vaak gebruikt om struiken of kleine strukturen te bekleden, produceert in het voorjaar fijne bloemen in groene tinten, licht geurend, gevolgd door decoratieve vruchten. In streken met milde winters is ze interessant om een natuurlijke toets te geven aan licht beschaduwde rotstuinen. Elders kweek je haar in een pot om haar in de winter tegen de kou te beschermen.
De Clematis marata behoort tot de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae) en groeit van nature in de droge gebieden van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, waar ze zich vaak vermengt met struiken die haar steun en bescherming bieden. Je vindt haar voornamelijk op rivierterrassen, op rotsachtige uitlopers en in droge heuvelachtige gebieden in kreupelhout. Deze kleine, slanke en lage, houtige klimplant wordt over het algemeen niet hoger dan 1,5 meter. Haar bladeren, die in de winter groen blijven, zijn verdeeld in 3 matgroene, behaarde deelblaadjes met een licht paarsachtige onderkant, en zijn ongeveer 1,5 tot 4 cm lang. De bloei, die in haar natuurlijke habitat van september tot december plaatsvindt, vindt tussen mei en juni in Europa plaats. Ze uit zich in kleine groene tot geelgroene of crèmewitte bloemetjes van minder dan 1 cm (8 tot 12 mm), discreet gegroepeerd in de bladoksels. De bloemen van deze bosrank bestaan uit 4 behaarde tepalen.
De Clematis marata is een tweehuizige plant, wat betekent dat elke plant ofwel mannelijk, ofwel vrouwelijk is. Mannelijke planten produceren bloemen met mannelijke voortplantingsorganen (meeldraden), terwijl vrouwelijke planten bloemen met stampers dragen. Om zaad te krijgen, moet je dus planten van beide geslachten in de buurt hebben. Dit tweehuizige karakter komt voor bij meerdere inheemse bosranksoorten uit Nieuw-Zeeland. Alleen een vrouwelijke plant zal, na bestuiving door een mannelijke plant, de typische vruchten produceren in de vorm van kleine pluizige bolletjes.
De Clematis marata is een uitstekende kandidaat voor naturalistische beplanting in kusttuinen, maar dan wel beschut tegen de wind. Haar sobere uitstraling past goed bij planten met een wilde uitstraling. Ze combineert perfect met Nieuw-Zeelandse struiken zoals de Muehlenbeckia astonii, die haar steun en beschutting bieden. De Olearia scillonensis met zijn bossige groeiwijze, is ook een goede metgezel.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Clematis
marata
Ranunculaceae
Bosrank , bosdruif
Oceanië
Andere Clematis van A tot Z
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De Clematis marata houdt van een goed gedraineerde, lichte en lichtelijk zure tot neutrale bodem. Zandgrond of lemige zandgrond, waardoor water niet rond de wortels blijft staan, is ideaal voor deze clematis. Hoewel de Clematis marata tegen droogteperiodes kan, heeft hij tijdens de groeiperiode en bloei wel wat vocht nodig. Een mulchlaag rond de basis wordt aangeraden om de wortels koel te houden, een veelvoorkomende eis bij clematissen, omdat hij een bodembedekking of ander type schaduw voor zijn wortels op prijs stelt.
De Clematis marata past zich aan aan zonnige of halfbeschaduwde standplaatsen, maar geeft de voorkeur aan licht zonder directe en langdurige blootstelling aan felle zon. Deze soort heeft slechts lichte snoei nodig. Omdat hij bloeit op het hout van het voorgaande jaar, is het aan te raden om hem direct na de bloei te snoeien, bij voorkeur in het voorjaar, om een evenwichtige vorm te behouden en de groei van nieuwe scheuten voor het volgende jaar te stimuleren. Naast het verwijderen van uitgebloeide bloemen, helpt een matige snoei om verstrengeling van de stengels te voorkomen en te vermijden dat de plant aan de basis te kaal wordt. Een verjongingssnoei kan elke 5 jaar overwogen worden, door de plant tot ongeveer 15 cm boven de grond terug te knippen om nieuwe, krachtige groei te bevorderen.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).