Clematis jackmanii Trikatrei - Bosrank

De clematis ‘Trikatrei’ overtuigt vooral door de bijzonder donkere kleur van zijn grote bloemen, een diep donkerpaars dat bij het opengaan bijna zwart lijkt, vooral bij zacht licht. Iets minder krachtig dan sommige oudere grootbloemige clematissen, is hij uitstekend geschikt voor kleine tuinen en voor teelt in een grote pot. De zomerbloei verschijnt op de scheuten van hetzelfde jaar, waardoor hij elke winter kort teruggesnoeid kan worden. Deze Estse creatie, die nog niet veel in tuinen wordt aangeplant, zal ook liefhebbers van clematissen met een bijzondere kleur aanspreken.

Het geslacht Clematis behoort tot de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae). 'Trikatrei’ is een variëteit die in 1984 werd verkregen door Uno Kivistik op de boerderij Roogoja in Estland en vervolgens op de markt werd gebracht. Deze veredelaar zocht onder andere naar clematissen die rijkelijk konden bloeien op de nieuwe scheuten en bestand waren tegen de strenge winters van Noord-Europa. De plant ontwikkelt elk voorjaar lange, buigzame stengels die in de loop van het seizoen geleidelijk verhouten. Ze winden zich niet direct om hun steun heen; het zijn de bladstelen die zich eraan vastklampen. Een fijnmazig trellis, metalen draden of dunne twijgen stellen hen daarom in staat zich gemakkelijk te hechten. De vegetatie bereikt doorgaans een hoogte van 2 tot 2,50 m bij een breedte van ongeveer 1 m. De bladeren zijn bladverliezend en bestaan uit meerdere ovale deelblaadjes in een middel- tot donkergroene kleur. Van juni tot september verschijnen er talrijke open bloemen met een diameter van 8 tot 10 cm. Ze hebben meestal zes vrij brede, licht golvende of geplooide kelkbladen, waarvan het oppervlak het licht subtiel weerkaatst. Hun kleur, een zeer donker purperpaars, kan in de loop van de uren of bij fel zonlicht iets lichter worden. Het lichte centrum, met crèmekleurige meeldraden, steekt duidelijk af tegen deze donkere bloemkroon. Deze variëteit bloeit op de in het voorjaar gevormde stengels en kan elk jaar vlak boven de grond worden teruggesnoeid. Ze is zeer winterhard en verdraagt temperaturen tot –29 °C in een goed gedraineerde grond.

Deze variëteit ‘Trikatrei’ siert een trellis, een draadgaas omheining of de open takkenstructuur van een struik met goudgeel blad, zoals de Physocarpus opulifolius ‘Dart’s Gold’. Door zijn gematigde groei is hij ook geschikt voor teelt in een grote pot met een fijne, stevige klimsteun. Zijn zeer donkere kleur contrasteert prachtig met de kleine witte roosjes van de klimroos ‘Snow Goose’, de parelmoerwitte bloemen met blauwachtig mauve keerzijde van de clematis ‘Huldine’ en het zuiver wit van de beemdooievaarsbek ‘Laura’ die zijn voet zal beschaduwen. Deze planten houden, net als hij, van zon of halfschaduw en een vruchtbare, vochtige maar goed doorlatende grond. Omdat ‘Huldine’ ook bloeit op de scheuten van hetzelfde jaar, kunnen beide clematissen aan het einde van de winter tegelijkertijd worden gesnoeid.