Clematis patens Blue Ravine - Bosrank

De clematis ‘Blue Ravine’ is een opvallende variëteit vanwege de grootte en de genuanceerde kleur van de bloei. De grote, bijna platte en licht golvende bloemen schommelen, afhankelijk van het licht, tussen lavendelblauw, zacht mauve en rozeachtig parme. Opvallende nerven lopen over de kelkbladen naar een hart van purperrode meeldraden. De eerste, rijke bloei vindt plaats in het voorjaar, gevolgd door een tweede, iets bescheidener bloei aan het einde van de zomer. Deze krachtige, maar niet overdreven grote variëteit siert met veel charme een trellis, een boog of een gaas. Een standplaats beschut tegen de brandende zon behoudt de blauwachtige tinten het beste.

Deze klimplant behoort tot de Ranonkelfamilie (Ranunculaceae). Het blad valt in de herfst af, terwijl de verhoute stengels een deel van de bloemen dragen in het volgende voorjaar. ‘Blue Ravine’ maakt deel uit van de vroegbloeiende grootbloemige clematisgroep, die de voormalige Patens- en Fortunei-groepen verenigt. Ze is in 1978 in Canada gecreëerd door Conrad Eriandson en vervolgens geïntroduceerd door de botanische tuin van de Universiteit van British Columbia. De internationale registratie dateert van 1996. De afstamming combineert ‘Nelly Moser’ en ‘Ramona’: de eerste gaf haar de voorjaarsbloei en de kelkbladen met een middenstreep, terwijl de tweede een van de oude lavendelblauwe clematissen met donkere meeldraden is. De stengels van ‘Blue Ravine’ worden 2,50 tot 3 m lang. Ze hechten zich aan de ondersteuning via de bladstelen, die zich om draden, twijgen of dunne latten kunnen winden. Op een muur of schutting is het daarom essentieel om een trellis te plaatsen dat iets van de ondergrond af staat. Het bladverliezende blad, samengesteld uit ovale deelblaadjes, is middelgroen. De bloemen verschijnen in mei-juni op de stengels van het voorgaande jaar en vervolgens in september op de nieuwe scheuten. Ze hebben een doorsnede van 15 tot 20 cm en bestaan uit zes tot acht grote, vrij smalle kelkbladen met golvende randen en een puntige top. De basiskleur, een licht mauveblauw tot lavendel, wordt geaccentueerd door een donkerdere middenstreep en nerven. Het hart toont een bundel meeldraden met purperrode helmknoppen. De bloemen lijken blauwer bij zacht licht; felle zon doet ze sneller verbleken en versterkt de mauve tinten. Zeer winterhard, deze clematis is bestand tegen –29 °C in een goed gedraineerde grond. Net als andere grootbloemige hybriden kan ze worden aangetast door clematisverwelking: een vrij diepe aanplant zorgt ervoor dat er bij een aanval nieuwe stengels vanuit de basis kunnen uitlopen.

Op een boog of trellis kan deze clematis ‘Blue Ravine’ worden gecombineerd met de klimroos ‘Pink Ghislaine de Féligonde’; haar kleine, lichtroze pomponnetjes zullen de grote bloemen niet verbergen. U kunt haar ook combineren met de clematis viticella ‘Alba Luxurians’ die de hele zomer bloeit, maar deze moet op een aparte ondersteuning worden geleid, omdat ze aan het einde van de winter korter wordt gesnoeid. Aan de voet bloeit de Astrantia ‘Roma’ in zilverroze tinten en bedekt de Brunnera ‘Alexander’s Great’ de grond met grote zilverachtige bladeren. Houd 40 tot 50 cm afstand tussen de kluit van de clematis en die van een roos of heester om concurrentie van de wortels te beperken.