Clematis patens Duchess of Edinburgh - Bosrank

De clematis 'Duchesse d'Édimbourg', ook bekend onder de Engelse naam 'Duchess of Edinburgh', is een verfijnde klimplant. Aan het einde van het voorjaar produceert ze grote, zuiverwitte dubbele bloemen, met soms een vleugje appelgroen op de kelkbladen, die wel 13 cm in diameter kunnen worden. Charmant en gul bloeiend brengt ze veel elegantie op uw terras als ze in een grote pot staat, maar ook aan de voet van een boog, of terwijl ze zich omhoog slingert in een grote struik. Geef haar een rijk, fris en goed doorlatend substraat, op een zonnige of halfbeschaduwde plek.

De clematis 'Duchesse d'Édimbourg' behoort tot de grote botanische familie van de Ranunculaceae - die sierplanten omvat die zo divers zijn als monnikskap, anemoon en boterbloem... Clematissen hebben al eeuwenlang de interesse van bloemenliefhebbers gewekt, en kwekers hebben zich daarom toegelegd op het creëren van zeer veel kruisingen die steeds weelderiger werden. 'Duchess of Edinburgh' is een variëteit die is verkregen uit de botanische soort *Clematis patens*, die oorspronkelijk uit Japan komt. Met een gemiddelde grootte, ongeveer 2 tot 3 meter hoog, heeft ze grote, drietallige bladeren, dat wil zeggen diep ingesneden bladeren met drie lobben. Zoals de meeste klimmende clematissen hecht ze zich vast aan haar steun met behulp van bladstelen die zijn omgevormd tot ranken. Bij clematissen bestaat wat we bloemblaadjes noemen eigenlijk uit de kelkbladen.
De clematis 'Duchesse d'Édimbourg' is een Engelse hybride, verkregen in 1874 door de beroemde Engelse kweker G. Jackman, die zijn naam heeft gegeven aan vele variëteiten. Zeer rijkbloeiend draagt ze op het hout van het voorgaande jaar, tussen mei en juni, een groot aantal bloemen van 10 tot 13 cm in diameter, die lang mooi blijven. Ze zijn zeer dubbel en hebben delicate, zuiverwitte bloemblaadjes, vaak met een vleugje lichtgroen op hun onderste helft. Het hart van de bloem opent zich heel geleidelijk in een opeenvolging van bloemblaadjes die een beetje naar binnen krullen, totdat het hart van crèmewitte meeldraden zichtbaar wordt. De bloei herhaalt zich in september op het hout van het lopende jaar.

De teelt van de clematis 'Duchesse d'Édimbourg' is vrij eenvoudig: geef haar een diepe, vrij rijke, losse, frisse maar goed doorlatende bodem. De enige echt gevreesde ziekte voor deze clematis blijft namelijk de verwelkingsziekte, die optreedt bij een teveel aan vocht aan de voet. Deze ziekte kenmerkt zich door bladeren die plotseling verwelken. Voor de meeste clematissen is het goed om het motto "hoofd in de zon, voeten in de schaduw" in gedachten te houden: hoewel relatief veel zon nodig is voor een goede bloei, is het beter om de voet van de plant te beschermen tegen te felle zonnestralen, bijvoorbeeld door er een dakpan overheen te leggen. Het wordt ook aanbevolen om de wortelkluit horizontaal te planten, om het verschijnen van meerdere knoppen vanaf de basis van de plant te stimuleren. Elk jaar, aan het einde van de winter, kunt u één op de twee stengels terugsnoeien tot 30 à 50 cm boven de grond, om het hout te verjongen, de plant te vertakken en de bloei te vergroten. Verwijder tegelijkertijd het dode hout.

Voor een geslaagde presentatie, voorzie de clematis van een geschikte steun: in een pot, die u groot genoeg kiest (minstens 25 cm breed en zo diep mogelijk), kan een klein klimrek volstaan. In de tuin vormen een pergola, met aan de voet de ooievaarsbek 'Eureka Blue', of een boog in gezelschap van de Clematis 'Columnella' met een wilder uiterlijk, of een grote struik zoals de zwarte vlier 'Eva' Black Lace uitstekende steunen om haar te laten stralen. U kunt haar ook over de grond laten kruipen, dan komt ze prachtig op tussen de vaste planten.