Phoenix andamanensis - Palmier des îles Andaman
Phoenix andamanensis - Andaman dadelpalm
Phoenix andamanensis
Andaman dadelpalm
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →24 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Does this plant fit my garden?
Set up your Plantfit profile →
Beschrijving
De Phoenix andamanensis heeft zijn soortnaam te danken aan de Indiase Andaman-eilanden, waar hij werd ontdekt en waar hij tegenwoordig bedreigd wordt. Hij is verwant aan de beroemde Phoenix canariensis, maar deelt meer kenmerken met de Phoenix rupicola, een sierlijke soort die oorspronkelijk uit de uitlopers van de Himalaya komt, maar helaas gevoeliger is voor kou. Met zijn slanke en gladde stam, bekroond door een prachtige bundel glanzende, gebogen en onberispelijk geordende palmen in een bolvormige kroon, betovert hij door zijn elegantie, zijn aanzien van een sierlijke kleine kokospalm en zijn silhouet dat zeer precies overeenkomt met het ideaalbeeld van een palmboom dat in ons collectieve geheugen gegrift staat. Deze recent geïntroduceerde soort zal ervaren verzamelaars verrukt maken!
De Phoenix andamanensis behoort tot de grote familie van de Arecaceae (palmen). Oorspronkelijk afkomstig van een archipel in de Golf van Bengalen in India, is het een soort die is aangepast aan een vochtig tropisch klimaat. Daar groeit hij echter in een soort 'garigue'-milieu, op hellende terreinen, op een hoogte tussen 400 en 680 meter. De Andamanpalm is een boomachtige plant die in zijn natuurlijke biotoop over het algemeen 10-11 m hoog en 5-6 m breed wordt.
Zijn stam, ook wel stipe genoemd, is solitair en ontbeert de restanten van oude bladstelen die men vaak bij andere palmen ziet. Hij kan een diameter van 15 cm bereiken. Aan de top ontwikkelen zich grote, halfgebogen bladeren die tot 2,40 m lang kunnen worden, verdeeld in talrijke vrij brede deelblaadjes of pinnulae die in hetzelfde vlak zijn ingeplant. De kleur van het loof is een glanzend donkergroen, zowel aan de boven- als onderkant van de bladeren. De bloei vindt plaats in de zomer, in de vorm van bloeiwijzen die tussen de bladeren ontstaan en er verschillend uitzien naargelang het om mannelijke of vrouwelijke exemplaren gaat. Die van de mannelijke zijn korter en doen een beetje aan bezems denken. Die van de vrouwelijke zijn lang, hangend en voorzien van kleine gele bloemen. Op deze kleine bloemen volgen niet-eetbare maar decoratieve vruchten, in de vorm van dadels die geel-oranje en later bruinachtig worden bij rijpheid.
De Phoenix andamanensis is een verzamelplant waarvan de eisen en grenzen op dit moment nog vrij onduidelijk zijn. Het is echter vrij algemeen aanvaard door specialisten dat hij op dezelfde manier geteeld moet worden als de Phoenix rupicola. Buiten de zeer beschutte plekken in Nederland (zoals een vorstvrije kas of serre) is het verstandiger om hem in pot of kuip te kweken, zodat hij 's winters vorstvrij overwinterd kan worden. Deze palm is een zeer mooi exemplaar om in het mooie seizoen het terras te sieren, en daarna in de wintertuin of een weinig verwarmde serre in de winter.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Phoenix andamanensis - Andaman dadelpalm in beeld...
Groeiplaats
Bloei
Blad
Botanisch
Phoenix
andamanensis
Arecaceae
Andaman dadelpalm
India
Andere Phoenix
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Deze Andaman palm houdt van zon, warmte en goed doorlatende grond die in de zomer niet te droog is. Plant hem in de vollegrond in onze meest gematigde kustgebieden, want zijn winterhardheid is nog niet volledig bekend (-4 tot -5°C, mogelijk iets meer, dit moet worden uitgeprobeerd). Op andere plekken kunt u hem het beste in een grote pot zetten, zodat u hem in de winter naar binnen kunt halen. Bescherm de plant bij aangekondigde vorst door de bladerenkroon stevig bij elkaar te binden om het hart van de plant te beschermen. Zet hem op een zonnige plek, in gewone tuingrond die goed is bewerkt, losgemaakt en goed gedraineerd. Ideaal is aanplant in grond die weinig water vasthoudt, maar in de zomer wel een beetje koel blijft: een gebalanceerd mengsel van grof zand, potgrond en tuingrond. Hij vraagt weinig onderhoud, behalve het wegsnoeien van de oudste palmtakken tot tegen de stam.
Teelt in pot:
Kies een zeer grote pot of kuip met gaten in de bodem, met een inhoud van 75 tot 100 liter. Maak een mengsel van 50% leemrijke tuingrond, 25% potgrond en 25% zand. Meng alles goed door elkaar. Vul de kuip gedeeltelijk, nadat u op de bodem een laag drainage heeft aangebracht (hydrokorrels, grind, gebroken terracotta potten...). Plaats uw palm op het mengsel, zodat de wortelhals (het punt waar de wortels beginnen) niet boven de pot uitsteekt, maar ook niet te diep onder het substraat zit. Voeg de rest van het mengsel rond de kluit toe en druk stevig aan. Geef water in meerdere fasen om het substraat goed te verzadigen en lucht te verdrijven. Zet uw palm op een zeer lichte plek, maar vermijd te felle directe zon. Buiten kunt u hem eerst op een plek in de halfschaduw zetten; vermijd volle zon, omdat dit zijn blad kan verbranden. Na twee weken in halfschaduw kunt u hem geleidelijk aan meer zon laten wennen. In de winter kan hij in een vorstvrije kas of een onverwarmde serre worden geplaatst. Sproei het blad af en toe en verminder de watergift. Geef in het voorjaar organische meststof of compost.
Ziekten en plagen:
In de regio PACA, waar ze vaak worden geplant, en in het hele zuiden van Frankrijk en Spanje, hebben grote palmen last van parasieten zoals de larve van de gevreesde en wijdverspreide palmboorder (Paysandria archon), een grote mot die tot in Engeland voorkomt. Er zijn tegenwoordig specifieke behandelingen beschikbaar, voor preventief gebruik. De rode palmkever (Rhynchophorus ferrugineus) is sinds 2006 aanwezig in ons land. De symptomen zijn als volgt: afgesneden, verdroogde of vergelende palmbladeren. Deze plagen vallen vele palmsoorten aan, met een fatale afloop: de bladeren verdrogen onherstelbaar en volledig zodra het hart van de stam larven herbergt.
Wanneer planten?
Voor welke locatie?
Behandelingen
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).