Symphoricarpos chenaultii - Sneeuwbes

De  Symphoricarpos chenaultii, ook wel Chenaults sneeuwbes genoemd, is een prachtige bladverliezende struik die bij veel tuiniers nog onbekend is. Deze oude hybride vormt een grote, opgaande struik met een soepele, dichte en vertakte groeiwijze. Hij draagt heel kleine, behaarde blaadjes die in de zomer worden opgefleurd door bescheiden roze bloempjes, gevolgd door mooie, kleine maar overvloedig geproduceerde donkerroze bessen. Deze blijven vrij lang in de winter aan de takken hangen, als ze tenminste gespaard blijven van de hongerige vogels. Makkelijk te telen in de volle zon of halfschaduw in elke goede tuingrond, is dit een plant met een wilde charme, ideaal voor informele hagen, natuurlijke tuinen of tuinen zonder groene vingers!

De Symphoricarpos (x) chenaultii behoort tot de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae), net als de kamperfoelies. Deze bladverliezende struik, in 1910 ontdekt in Orléans door R. Chenault, is een spontane hybride tussen de Symphoricarpos microphyllus (oorspronkelijk uit Mexico, Honduras, Guatemala en New Mexico) en de S. orbiculatus (inheems in het oosten en midden van de VS, het midden van Canada en het noordoosten van Mexico). 

Deze sneeuwbes vormt een grote, dichte struik met een soepele groeiwijze die gemiddeld 1,60 meter in alle richtingen bereikt, met een gemiddeld groeitempo. Het blad is laat bladverliezend en lijkt op dat van zijn eerste ouder: het zijn kleine, ovaalronde blaadjes van ongeveer 2 cm lang, donkergroen aan de bovenkant en lichter groen aan de onderkant. Het blad is licht behaard. De bloei vindt plaats in de tweede helft van de zomer, in augustus-september, in de vorm van kleine trechtervormige bloempjes, alleenstaand of paarsgewijs, in een roze kleur. Na bestuiving door insecten maken ze plaats voor talrijke kleine bessen met een diameter van 8 mm, in een dieproze kleur. 

Sneeuwbessen staan bekend om hun robuustheid en hun mooie wintervruchten. Deze soort wordt gewaardeerd om zijn gemakkelijke teelt in zowel schaduw als zon, zijn natuurlijke uitstraling en zijn donkerroze vruchtdracht die niet zonder een zekere verfijning is. Hij past moeiteloos in een informele haag of een groot, ongecompliceerd struikenborder, in een tuin die ruimte laat voor de natuur. Veel andere bladverliezende of wintergroene struiken, met bloemen of bessen, kunnen hem hierin vergezellen: spirea's, viburnums, seringen, struikkamperfoelies, cotoneasters, olijfwilgen, botanische rozen, kardinaalsmutsen, sierkersen en sierappels, meidoorns, berberissen...