Sorbocotoneaster pozdnjakovii

De x Sorbocotoneaster pozdnjakovii is een zeer zeldzame struik in de teelt, ontdekt in Oost-Siberië. Deze variëteit is ontstaan uit een spontane kruising tussen de Siberische lijsterbes en de zwartvruchtige dwergmispel die van nature in dit zeer ruige gebied groeien. Met een opgaande, weinig vertakte groeiwijze is de struik interessant vanwege zijn jonge, wollige scheuten, zijn geveerd, bladverliezend loof dat warme kleuren krijgt in het najaar en zijn zeer kleurrijke vruchtdracht die veel vogels voedt. Met een ongewoon grote robuustheid kan deze collectieplant in elke tuin een plekje vinden, want hij is even gemakkelijk te telen als decoratief.

De x Sorbocotoneaster pozdnjakovii is het kind van de Sorbus sibirica (een naaste verwant van de wilde lijsterbes S. aucuparia) en de Cotoneaster melanocarpus. Hij werd kort voor 1951 verzameld in de hoge vallei van de Aldan, ten zuiden van Jakoetsk, in Oost-Siberië (Rusland) en beschreven in 1953. Hij draagt een soortnaam, pozdnjakovii, afgeleid van de naam van de boswachter die hem ontdekte. Deze interessante hybride werd in 1958 geïntroduceerd in Groot-Brittannië door de heren Hillier.

Behorend tot de Rozenfamilie (Rosaceae) bereikt de × Sorbocotoneaster pozdnjakovii een hoogte van 2 tot 2,5 meter bij volwassenheid met een breedte van 1 tot 1,50 meter. Hij heeft een gemiddeld snelle groei. Het is een bladverliezende struik met een opgaande groeiwijze en zwak vertakte stengels. Zijn jonge scheuten zijn bedekt met een decoratieve, wollige beharing. De bladeren, 3 tot 7 cm lang, zijn geveerd zoals die van de lijsterbes, maar de individuele deelblaadjes hebben de vorm van die van de dwergmispel. Het eindblaadje is opvallend groter dan de zijblaadjes. Ze zijn groen, dof, met een behaarde onderkant in een witgrijze kleur, en krijgen in het najaar warme kleuren van geel tot rood voordat ze afvallen. In het voorjaar, tussen mei en juni, verschijnen er weinig volle, crèmewitte, licht geurende bloeiwijzen aan de top van korte, bebladerde scheuten. Ze worden bestoven door insecten. De vruchten, bolvormig en donkerrood of bijna zwart, zijn ongeveer 1 cm breed en sappig. De plant is perfect aangepast aan moeilijke omstandigheden, hij verdraagt vrijwel alle grondsoorten, hoewel hij de voorkeur geeft aan vruchtbare, doorlatende bodems. Hij kenmerkt zich door een uitzonderlijke vorstresistentie en is niet gevoelig voor ziekten of plagen. Er is geen snoei nodig voor het onderhoud.

Vanwege zijn zeldzaamheid is deze x Sorbocotoneaster pozdnjakovii vooral bedoeld voor verzamelaars en liefhebbers van natuurlijke curiositeiten. Toch kan deze struik in elke tuin een plek vinden vanwege zijn gemakkelijke teelt en decoratieve uiterlijk. Hij past zowel in natuurlijke tuinen als in parken en stedelijk groen. Zijn aantrekkelijke vruchten zijn niet alleen decoratief, maar vormen ook een uitstekende voedselbron voor verschillende vogelsoorten. Je kunt hem integreren in een gemengde haag of een heesterborder. Met zijn elegante groeiwijze, zijn kleurrijke bladeren in de herfst en zijn aantrekkelijke vruchten, is hij een groot deel van het jaar interessant. Hij combineert goed met allround struiken zoals de witte spirea's, de melkachtige dwergmispel (Cotoneaster lacteus), de Forsythia 'Lynwood', de Sering (Syringa vulgaris), de Elaeagnus ebbingei 'Compacta' en de boerenjasmijn Philadelphus coronarius.