Salix purpurea Pendula - Bittere wilg

De Treurwilg of Salix purpurea 'Pendula' is een wilgenvariëteit met zeer dunne, bruinroodachtige twijgen en afwisselend geplaatste, smal lancetvormige bladeren die blauwgroen van boven en zilvergrijs van onderen zijn. Hij wordt vaak te koop aangeboden als op stam geënte plant, waarbij hij een kleine treurvormige struik vormt met overhangende, boogvormige takken. Zonder ent vormt hij een kruipende bodembedekker. In het vroege voorjaar tooit hij zich met vrij onopvallende, hangende katjes in een zilvergrijsgroene kleur met een vleugje purper. Deze variëteit is bekroond met een Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society.

De Salix purpurea, ook bekend als bittere wilg of rode wilg, behoort tot de wilgenfamilie (Salicaceae). Het is een soort die wijdverspreid is in Europa, Centraal-Azië en Japan, maar ook in Noord-Afrika. In de natuur koloniseert deze pionierssoort de oevers van beken en vijvers op zandige of grindrijke bodems. Hoewel hij van enige vochtigheid houdt, verdraagt de bittere wilg constant ondergelopen grond, die zijn wortels verstikt, slecht. Hij kan matige droogteperiodes weerstaan. Zijn levensduur bedraagt ongeveer 20 jaar. De rode wilg heeft een bolvormige, zeer dichte groeiwijze, bestaande uit een veelheid aan dunne, buigzame en dicht bij de grond vertakte stengels. Volgroeid zal deze snelgroeiende kleine wilg niet hoger worden dan 5 à 6 meter, maar vormt hij meestal een grote struik van ongeveer 2,50 meter hoog en 1,50 meter breed. De jonge twijgen hebben een glanzende mahonierode kleur en worden later grijsgroen. De knoppen zijn ook purper gekleurd. Het blad, dat bladverliezend is, bestaat uit tegenoverstaande bladeren, en niet afwisselend zoals bij de meeste andere wilgen. Ze zijn dun en smal, elliptisch van vorm en 5 tot 8 cm lang. De bladschijf is licht zilvergrijsgroen aan de bovenkant, terwijl de onderkant meer blauwachtig is en voorzien is van uitstekende nerven. In het najaar kleurt het blad geel. De vrij onopvallende bloei vindt plaats in maart-april, voordat het blad verschijnt. De mannelijke planten dragen zijdeachtige katjes van 3 tot 5 cm lang, in een zilvergrijsgroene kleur met purperen meeldraden. De vrouwelijke planten dragen kortere, zeer onopvallende katjes. De vrucht is een donzige capsule die zaden vrijgeeft die bedekt zijn met lange, decoratieve haren.

De Salix purpurea 'Pendula' is een variëteit die, wanneer niet geënt, een kruipende bodembedekker vormt die uiteindelijk ongeveer 1,20 meter breed wordt met een maximale hoogte van 60 cm. Geënt op stam wordt hij op een hoogte van 1,60 m tot 2,10 m gebracht en vormt hij een brede, hangende kroon met slanke, gebogen purperen scheuten, smalle, blauwgroene bladeren aan de onderkant en slanke katjes tot 2,5 cm lang, die tegelijk met het blad opengaan.

Als bodembedekker in een wilde border, in een verzorgde border of als solitair in een pot op het terras (mits regelmatig water geven) brengt de op stam geënte Bittere wilg 'Pendula' een mooie kleuraccent en een vleugje wilde gratie in de tuin. Hij vindt van nature zijn plek in de buurt van water. Hij verdraagt herhaaldelijk snoeien perfect. Door hem regelmatig na de bloei te snoeien, wordt hij voller en produceert hij veel rode, bloeiende twijgen. Plaats hem in het midden van een border met lage planten zoals slangenbaard of Japans berggras, of als solitair, omringd door vroegbloeiende bollen (sneeuwklokje, krokus, kievietsbloem, hyacint).

Eigenschappen:

Deze bittere wilg is een bijenplant en wordt ook veel gebruikt in de mandenmakerij. Zijn vermogen om onstabiele grond langs rivieroevers te stabiliseren met zijn uitgebreide en vertakte wortelstelsel wordt benut bij het herstel van oevers.