Magnolia Andre Leroy - Gewone magnolia

De Magnolia (x) soulangeana 'André Leroy' is een oude variëteit die nog steeds geliefd is vanwege de schoonheid van zijn bloei, zijn vermogen om al op jonge leeftijd te bloeien en zijn zeer harmonieuze, ronde vorm. Zijn grote, tulpvormige bloemen met een purperroze buitenkant komen overvloedig open vanaf het vroege voorjaar en verfraaien de brede takkenstructuur van deze kleine boom, nog voordat het blad verschijnt. Winterhard en weinig eisend gedijt deze magnolia in elke niet te kalkrijke, frisse en goed doorlatende grond, op een plek beschut tegen koude wind.

De Magnolia x soulangeana 'André Leroy' behoort tot de zeer oude Magnoliaceae-familie, die vooral voorkomt in Oost-Azië. Hij werd in 1892 in Angers geïntroduceerd door de kweker André Leroy. De eerste Magnolia x soulangeana zijn zelf voortgekomen uit een kruising die in de eerste helft van de 19e eeuw in Frankrijk werd gemaakt door Étienne Soulange, tussen de Magnolia denudata, een boom met zuiverwitte bloemen, en de Magnolia liliiflora, een struik met purperen bloemen. De daaruit voortgekomen hybriden hebben tussenliggende eigenschappen, met een langzame groei, een bescheidener formaat en bloemen die meer of minder donkerroze getint zijn.

De Magnolia van Soulange 'André Leroy' is dus een afstammeling van deze eerste hybriden. Het is een variëteit met een vrij bescheiden formaat (ongeveer 4 meter in alle richtingen na meer dan 10 jaar), met een vertakte en bossige groeiwijze en uitgespreide takken. De bloei is rijkelijk en vindt plaats in april-mei aan de nog kale takken, zelfs bij jonge exemplaren. De bloemen, in grote kelken van 7,5 tot 15 cm doorsnee die aan tulpen doen denken, komen voort uit purperroze knoppen en openen zich vervolgens met een witte binnenkant. Het hart beschermt het mooie boeket met gouden meeldraden. Het bladverliezende loof, ovaal en lichtgroen van kleur, verschijnt daarna. Het verkleurt geel in het najaar voordat het afvalt.

Winterhard en duurzaam is de Magnolia van Soulange 'André Leroy' weinig eisend, zolang hij maar een diepe, goed doorlatende, lichtzure tot neutrale grond heeft die ook in de zomer fris blijft. De enige echte uitdaging is het vinden van een plek die goed beschut is tegen koude wind en late nachtvorst, die de kwetsbare bloemen en het jonge blad kunnen beschadigen of zelfs vernietigen. Deze kleine boom verdient een plek als solitair, midden in een gazon of border, maar kan ook gecombineerd worden met andere struiken of kleine bomen in een bosplant. Denk bijvoorbeeld aan de Acer palmatum 'Atropurpureum', de kronkelhazelaar 'Red Majestic' en de krentenboom (Amelanchier lamarckii) om hem te begeleiden.