Erica terminalis - Corsicaanse heide

De Erica terminalis is een soort die oorspronkelijk uit Corsica en het Middellandse Zeegebied komt, waar hij van nature groeit in vochtige ravijnen samen met Alnus viridis en A. suaveolens. Het is een van de meest winterharde en kalktolerante heidesoorten. Hij gedijt uitstekend in goed doorlatende en droge grond, op een zonnige of halfbeschaduwde plek. Hij vormt een dichtvertakte struik met een opgaande, ronde groeiwijze. De twijgen zijn bedekt met piepkleine, lijnvormige, glanzend donkergroene blaadjes, die met drie of zes stuks bij elkaar staan in dichte kransen en het hele jaar door aan de plant blijven. Van juli tot augustus draagt hij eindstandige pluimen met klokvormige bloempjes van 8 mm, in een lichtroze tot lila-roze kleur. Deze bloemen zijn geurig en zeer rijk aan nectar. Na de bloei verkleuren de bloemen naar een intense koperoranje tint, waardoor de plant tot in de winter decoratief blijft. Met een gemiddelde groeisnelheid bereikt hij een hoogte van 1,2 m en een breedte van 1 m. 

Winterhard tot -20°C en niet veeleisend wat de grondsoort betreft, zolang deze maar droog en goed doorlatend is. Het is een stevige kleine struik, ideaal voor de aanleg van kusttuinen, mediterrane tuinen en natuurlijke droogtetuinen. Zijn dichte vorm en formaat maken hem geschikt voor het vormen van informele, lage, wintergroene hagen of om kleur te brengen in wat wildere ruimtes zoals taluds en rotstuinen. Deze grote heide kan gecombineerd worden met lagere soorten en variëteiten die in dezelfde periode bloeien in diverse kleuren: Erica carnea of darleyensis bieden een bloei die varieert van zuiver wit tot paars-violet, met alle tinten roze en rood in de winter en het voorjaar. Ook is hij mooi te combineren met struikveronica's (Hebe), kleinblijvende Pittosporum (zoals Pittosporum tenuifolium 'Tom Thumb'), een Viburnum fragrans, dwerghulstsoorten, of bijvoorbeeld een Chimonanthus praecox. In een tuin met een naturalistische sfeer kan deze heide, in een groepje van 3 tot 5 exemplaren, een uiterst romantisch beeld vormen in een seizoen waarin er weinig bloei is.