Granaatappel Mekness

De Punica granatum ‘Meknes’, of ‘Mekness’, is een granaatappelboom van Marokkaanse oorsprong, bekend om zijn zoete, sappige granaatappels met zachte pitten en een complex aroma, heerlijk om te eten. Dit ras is geschikt voor mediterrane streken met een zachte winter en een lang, warm seizoen. Het is niet het meest winterharde of productieve ras, maar het biedt een uitstekende smaakkwaliteit wanneer de vruchten goed rijpen.

Dit ras is afgeleid van Punica granatum, de granaatappel, een kleine bladverliezende fruitboom uit de familie van de Lythraceae. Deze wilde soort komt oorspronkelijk uit West- en Centraal-Azië, van Noordoost-Turkije tot Pakistan, maar de teelt verspreidde zich al vroeg over het hele Middellandse Zeegebied.

'Meknes', vaak verkocht onder de spelling 'Mekness', is een Marokkaans ras dat waarschijnlijk afstamt van de traditionele granaatappelbomen* die in dit grote landbouwgebied worden gekweekt, of ermee verbonden is via dit productiegebied. Het is een struik met een halfopgaande, bossige groeiwijze, vertakt vanaf de basis, met een gemiddelde tot vrij goede groeikracht. Hij bereikt een hoogte van 3 tot 3,50 m en een breedte van 2 tot 3 m. De takken zijn fijn, soms doornig; het bladverliezende blad is glanzend groen en bestaat uit smalle, langwerpige bladeren die in de herfst geel verkleuren. De helder oranje bloei, enkelvoudig en gekreukt, verschijnt in juni-juli. De vruchtzetting is vrij zwak: een deel van de bloemen valt van nature af, wat een gemiddelde tot lage productie verklaart, afhankelijk van de omstandigheden. Dit ras is zelfbestuivend; bestuivende insecten bevorderen de vruchtzetting.

De granaatappels 'Meknes' worden geoogst van eind september tot oktober, afhankelijk van de zomerwarmte en de standplaats. Ze zijn groot, rond en bedekt met een lichtroze huid die met groen is gemengd. Deze huid kan gevoelig zijn voor vlekken en minder glans hebben dan kleurrijkere rassen. De binnenkant van de vrucht is gevuld met rode, zeer sappige, zoete, weinig zure arillen met een fijne, zoete smaak. De pitten zijn klein en zacht: de granaatappel is niet pitloos, maar laat zich veel gemakkelijker eten dan rassen met harde zaden. Let op: de vrucht is matig gevoelig voor barsten.
'Meknes' is dan ook een uitstekende tafelgranaatappel die zeer geschikt is voor verse consumptie, met de lepel, in fruitsalades, zoet-hartige gerechten, zuiveldesserts of vruchtensappen.

De oogst: granaatappels worden geoogst wanneer ze goed gekleurd zijn, zwaar aanvoelen, een stevige huid hebben en de kelk begint te drogen. Een licht metaalachtig geluid wanneer je erop tikt, duidt er vaak op dat de arillen gevuld zijn met sap. Omdat granaatappels na de pluk niet meer echt rijpen, moet je wachten op volledige rijpheid, maar wel oogsten vóór zware regenval om het risico op barsten te beperken.

Bewaring: eenmaal geoogst blijven granaatappels enkele weken goed op een koele, droge plaats en tot 3 maanden in de koelkast. Het sap, rijk aan antioxidanten, wordt gebruikt voor siropen, zoals granaatappelmelasse, die zeer gewaardeerd wordt in de Midden-Oosterse keuken.

De granaatappelboom 'Mekness' kan temperaturen tot -10 °C verdragen. Hij is daardoor geschikt voor het mediterrane klimaat of voor de meest begunstigde tuinen aan de Atlantische kust. Deze kleine boom is bestand tegen zomerdroogte als hij eenmaal goed gevestigd is, maar regelmatige irrigatie geeft grotere, sappigere en smaakvollere vruchten. De granaatappelboom geeft de voorkeur aan een zonnige standplaats en goed gedraineerde, vrij rijke grond.

De granaatappelboom 'Meknes' is zeer geschikt voor mediterrane boomgaarden. Je kunt hem ook als solitaire blikvanger gebruiken in een beschutte, zonnige tuin. Creëer gemakkelijk een originele fruitige haag door hem te combineren met de Poncirus trifoliata 'Flying Dragon' voor marmelade, de kweepeer Cydonia oblonga 'Aromatnaya' en de Diospyros kaki 'Ragno'.

*Marokkaanse bronnen vermelden met name een type "Mesri de Meknès" onder de zoete granaatappels met zachte pitten die vers worden gegeten, maar geen enkel officieel document bevestigt formeel dat 'Meknes' en "Mesri de Meknès" exact dezelfde kloon zijn. Marokkaanse granaatappelbomen dragen vaak namen die verband houden met hun terroir, de vorm van de vrucht of de kleur van de schil, en de uitwisseling van enten tussen regio's heeft lange tijd geleid tot dubbele benamingen.