Laburnocytisus adamii

De Laburnocytisus adamii, ook wel tweekleurige Adam's goudenregen genoemd, is een verrassende kleine, bladverliezende boom die spontaan ontstond in de kwekerij van Jean Louis Adam in Vitry-sur-Seine in de jaren 1820. Het is een bijzondere verschijning die de kenmerken van de gele goudenregen en die van een roze bloeiende brem draagt, en zelfs tussenvormen, allemaal op dezelfde plant. Het resultaat van deze 'verboden' kruising, ook wel een chimaera genoemd, is een grote struik met een sierlijke, slanke en half treurende groeiwijze. In het voorjaar tooit hij zich, afhankelijk van de tak, met hangende trossen in de kleuren roze-paars, geel en koperroze of bleekgeel.

De Laburnocytisus adamii is eigenlijk een entchimaera, ontstaan uit een enting tussen twee soorten: enerzijds de Laburnum anagyroides (de goudenregen), en anderzijds een brem genaamd Chamaecytisus purpureus. Hier vormt de goudenregen de kern van de ent, omgeven door de brem. Deze kleine boom behoort, net als zijn twee 'ouders', tot de vlinderbloemenfamilie (Fabaceae). Perfect winterhard, gedijt hij het beste in niet te rijke, frisse maar goed doorlatende grond, bij voorkeur kalkhoudend, en op een zonnige standplaats. Met zijn langzame groei ontwikkelt deze botanische curiositeit een stam met een wijd uitstaande, slanke, luchtige en open kroon, gedragen door buigzame en licht overhangende twijgen. Op volwassen leeftijd bereikt de plant gemiddeld een hoogte van 5 m bij een breedte van 3 m. Hij verliest zijn blad in de winter.

De bast van jonge twijgen is groen en wordt bruiner en licht ruw met de jaren. De meeste takken dragen lichtgroene bladeren met 3 deelblaadjes, 3 tot 6 cm lang, die lijken op die van de goudenregen. Andere takken zijn meer zoals die van de brem, dichter bezet met veel kleinere, donkergroene bladeren met 3 deelblaadjes. Deze grote struik bloeit in mei-juni, afhankelijk van het klimaat. Sommige takken dragen lange, hangende trossen gele bloemen van 20 tot 30 cm lang, terwijl andere kortere, compactere trossen produceren met lichtpaarse brembloemen. De meeste takken echter, voorzien van een tussenvorm van loof, dragen volle trossen van 8 tot 15 cm lang met prachtige koperroze bloemen. Naarmate hij ouder wordt, lijkt de Laburnocytisus adamii steeds meer op de goudenregen, die de overhand lijkt te krijgen op de brem.

Geef de Laburnocytisus een zonnige en goed zichtbare plek, bijvoorbeeld solitair op het gazon, om uw bezoekers te verbazen. Om een fantastisch plaatje te creëren, plant u aan zijn voet bijvoorbeeld sieruien met stijve stengels en grote bollen of blauwe en witte agapanthus. U kunt hem ook in de buurt plaatsen van een boombvormige blauweregen, een dwerg Japanse honingboom 'Dot' of een Sophora davidii met trossen blauwe bloemen.

Let op: alle delen van de plant zijn giftig, vooral de zaden.