Clerodendrum trichotomum - Kansenboom

De Clerodendron trichotomum, ook wel geluksboom, priesterboom of turkooisboom genoemd, is een exotisch ogende struik met een uitzonderlijke, geurende najaarsbloei. Daarna siert hij zich met een overvloed aan turkooizen bessen, gevat in een felroze kelk. Deze struik vraagt zeer weinig onderhoud en wordt zelden ziek.

Hij vormt een grote, luchtige struik met een ronde vorm, die 3-4 m hoog en 2 tot 3 m breed wordt. Als u de onderste takken wegsnoeit, kan hij uitgroeien tot een kleine stamboom, tot wel 5-6 m hoog. De jonge twijgen zijn behaard, wat hem onderscheidt van de andere winterharde soort uit het geslacht Clerodendrum bungei.

Zijn grote, tegenoverstaande, bladverliezende bladeren zijn ovaal, eindigen in een punt en zijn sterk generfd, middengroen van kleur en aan de onderkant viltig behaard. Bij jonge planten zijn ze groter en kunnen ze 17 tot 25 cm lang en 5-15 cm breed zijn; ze hebben een fijne getande rand. Wanneer u ze kneust, verspreiden ze een eigenaardige geur van pinda's, die niet door iedereen even gewaardeerd wordt, maar wel kenmerkend is voor de plant. Het blad verschijnt laat in het voorjaar en is in het najaar niet speciaal decoratief, omdat het bij de eerste vorst valt, maar de struik heeft genoeg andere troeven.

In augustus-september produceert de geluksboom een rijke en overvloedige, bijna exotische bloei. De kleine, stervormige witte bloempjes, gedragen door een langwerpige, hoekige kelk die geel is met een zweem purper, staan bijeengebracht in pluimen van ongeveer 15-20 cm breed en zijn sterk geurend. De bloemkroon vormt een buis die eindigt in 5 kroonbladen, waaruit 4 meeldraden en een stamper ontspringen, zoals bij alle leden van de Lipbloemenfamilie (voorheen IJzerhardfamilie).

In het najaar tooit de struik zich met een overvloed aan bessen, niet groter dan aalbessen, maar in een intense turkooizen kleur, omhuld door een felrode kelk. Deze vruchtdracht is afhankelijk van het jaar en het klimaat meer of minder rijk.

Winterhard (-15°C) en gemakkelijk in de teelt, groeit hij in de volle zon of halfschaduw, in elke goed doorlatende en vochthoudende grondsoort zonder teveel kalk. Hij heeft alleen een hekel aan zware, natte grond in de winter en extreme hitte in de zomer. Net als bij de duizendknoopboom (Aralia elata) kunnen de wortels soms uitlopers vormen, maar deze soort maakt veel minder uitlopers dan Clerodendrum bungei. Zijn groei is snel en zijn levensduur is meer dan 30 jaar. Soms kan hij last hebben van schildluis.

Geniet van de geur van de bloei van Clerodendrum trichotomum door hem in de buurt van een zit- of loopplaats te zetten! In een kleine tuin kunt u de Clerodendron solitair planten om er een kleine schaduwboom van te maken. Hij zal de plek opfleuren met zijn intense geur en zijn originele bloei van eind augustus tot in oktober, wanneer de meeste andere tuinplanten zijn uitgebloeid. Parkeer er echter geen auto onder, want de vruchten kunnen vlekken geven en trekken vogels aan. De struik is ook een ideale plant voor een bloeiende haag en is geliefd bij vogels die zich te goed doen aan de vruchten. Combineer hem met struiken met mooie herfstkleuren zoals forsythia, Japanse sierkwee, toverhazelaar, krentenboompje, Japanse esdoorn of doorbloeiende gele rozen zoals 'Celina'. Liefhebbers van zeldzame planten kunnen hem begeleiden met een Euodia daniellii, botanische rozen, een bladverliezende kardinaalsmuts of een Parrotia persica (Perzisch ijzerhout), of een wijnstok (Vitis vinifera 'Purpurea') met een schitterend herfstblad.

Zet vaste planten met late bloei zoals Helianthus microcephalus, zonneknoop (Heliopsis) of asters op de voorgrond...

De reputatie van vorstgevoeligheid van deze Clerodendron is niet terecht, net zoals zijn teelteisen vaak verkeerd worden ingeschat: het is een plant die tolerant is ten opzichte van de bodem, maar ook ten opzichte van kou eenmaal hij goed is aangeslagen. Hij brengt een exotische touch aan in een informele haag of een struikenborder.

De geslachtsnaam Clerodendrum komt van het Griekse kleros, dat 'geestelijkheid' betekent, en dendrum, 'boom'. Dit geslacht omvat meer dan 400 soorten, voornamelijk tropisch (tropisch Afrika en Zuid-Azië), bestaande uit bomen, struiken, klimplanten en kruidachtige planten. De naam 'priesterboom' verwijst naar het gebruik ervan in Indo-Maleisische religieuze ceremonies. De soort trichotomum komt voor in bossen en kreupelhout in Japan, Korea, Oost-China en de Filippijnen, tot op 2300 meter hoogte. De variëteit fargesii is een iets winterhardere vorm (-20°C) uit West-China, die in 1898 door pater Farges naar het Arboretum van Vilmorin werd gebracht. De jonge bladeren zijn bronskleurig, de kelk is groen, de twijgen en bladeren zijn kaal, maar de vruchten zijn minder opvallend dan bij de soort.