Acer campestre Postelense - Veldesdoorn

De Acer campestre 'Postelense' is een zeldzame kweekvorm van de veldesdoorn. Het is een kleine, bladverliezende boom met een wisselende, vrij brede groeiwijze die langzamer groeit en minder hoog wordt dan de wilde soort, maar opvalt door zijn blad in gele tinten, dat in het voorjaar even stralend is als een forsythia. Hij verdient een plek in de tuin van een verzamelaar, op een goed zichtbare plaats, of verwerkt in een gemengde haag. Hij is goed winterhard en groeit in een breed scala aan grondsoorten, maar heeft een hekel aan felle middagzon.

De Acer campestre 'Postelense' werd in het wild gevonden door Von Salisch, in Postel (Polen) en werd voor het eerst geïntroduceerd in Duitsland in 1896. De wilde veldesdoorn is inheems in Europa, Klein-Azië en Noord-Afrika; het is eerder een bosboom dan een veldboom. De cultivar 'Postelense' ontwikkelt een vrij korte stam met daarop een brede, uitwaaierende kroon, waarvan de vorm per exemplaar kan verschillen. Door zijn langzame groei bereikt hij minder dan 5 meter hoogte en vormt hij een kroon van 2,5 tot 3 meter breed als hij niet gesnoeid wordt. Het bladverliezende blad van deze esdoorn bestaat uit bladeren die kleiner zijn dan die van de typesoort, met 3 tot 5 lobben, en die met een rode bladsteel aan de twijg vastzitten. Als ze in het voorjaar verschijnen, hebben ze een zeer helder citroengele kleur. In de zomer worden ze groener, maar behouden een vleugje geel. In het najaar kleurt het blad door de eerste kou goudgeel met meer of minder koper- of oranjeachtige tinten. De zeer onopvallende bloei vindt plaats in het voorjaar, tegelijk met het uitlopen van het blad. De kleine bloemetjes zijn groenachtig en staan in schermvormige pluimen. Daarna vormen zich vaak roodachtige gevleugelde vruchten, de vleugelnoten. De vleugels van deze vrucht staan tegenover elkaar en zijn perfect uitgelijnd. De veldesdoorn levert het hardste hout dat binnen dit geslacht te vinden is. De schors is bleekgrijs en gebarsten. De twijgen van jonge exemplaren vertonen vaak een kurkachtige, geribde, isolerende en gegroefde schors, die werd gebruikt om stokken voor pluimvee van te maken, wat hem de volksnaam "hoenderhout" heeft opgeleverd.

De Veldesdoorn 'Postelense' is een makkelijke kleine boom. Hij groeit in elke gewone tuingrond, zelfs kalkhoudende en vrij droge grond, mits deze voldoende diep is. De kleur van zijn blad is minder goudgeel, maar mooier in halfschaduw. Hij komt goed tot zijn recht in het midden van een border met kleine struiken met donker blad, zoals de Physocarpus 'Little Joker' of de Berberis thunbergii 'Concorde'. Een perk met langbloeiende ooievaarsbek 'Rozanne' vormt een stralende combinatie met zijn goudgele blad. In een gemengde haag kan hij worden gecombineerd met kardinaalsmutsen met mooie herfstkleur, meidoorns en sierappels.