Witte ui Malakoff

De Witte Ui Malakoff is een vroeg ras met kleine, ronde, volledig witte bollen die niet snel doorschieten. Wordt meestal rauw gegeten met zijn donkergroene loof of ingemaakt. Jong heeft hij de smaak van een zoete ui. Maar hoe later hij wordt geoogst, hoe pittiger zijn smaak wordt. Zaaien van februari tot april of augustus tot september voor een oogst 6 maanden later.

De ui is een plant die wordt gekweekt als groente en als kruiderij. Hij wordt zowel rauw, gekookt als ingemaakt gegeten. Je vindt hem terug in salades, soepen, uientaarten of als compote bij kaas of vleeswaren. De ui is een tweejarige kruidachtige plant met cilindrische, holle stengels en een bloemstengel. Het is de vlezige bol die wordt gegeten, soms ook de stengels op de manier van lente-ui. In bredere zin spreekt men van 'ui' voor alle bloembollen. Aan het einde van het tweede jaar produceert hij een bloei in schermen die het zaad zal vormen. Sommige rassen produceren geen bloemen maar luchtdbollen.

Er bestaan ongeveer 900 soorten uien die men gewoonlijk indeelt op kleur: witte, gele, rode, roze of groene uien. De ui is oorspronkelijk afkomstig uit Centraal-Azië, waar hij al meer dan 6000 jaar wordt gegeten. Zijn aanwezigheid is ook aangetoond in de graven van farao's als proviand. Zijn therapeutische en smaakvolle eigenschappen werden daar al erkend. De Romeinen introduceerden de ui veel later in heel West-Europa. Ook vermeldenswaardig is dat Christoffel Columbus de ui naar Amerika bracht tijdens zijn tweede reis.

Deze groente, rijk aan zwavelverbindingen, doet ons tranen zodra we hem snijden. Het zijn dezezelfde verbindingen die verantwoordelijk zijn voor zijn bloedsuikerverlagende eigenschappen. Naast andere eigenschappen staat de ui bekend om het verlagen van het cholesterolgehalte in het bloed en het verlagen van de bloeddruk. Rijk aan vitamines A, B, C en mineralen, is hij vaak beter verteerbaar als hij gekookt is en krijgt hij een zoetere smaak.

De oogst: om uw 'bewaar'-uien zo lang mogelijk te bewaren, is het nodig ze onder goede omstandigheden te oogsten. Zorg eerst dat u twee tot drie dagen mooi weer voor de boeg heeft. Uien worden geoogst wanneer de stengels volledig verdroogd zijn en op de grond liggen. Trek ze voorzichtig uit en laat ze twee tot drie dagen op de grond in de zon opdrogen tot begaanbaar. Daarna verwijdert u het overtollige gedroogde vuil door ze lichtjes af te wrijven. Voorjaarszaaisels worden in juli-augustus geoogst om in het najaar en de winter te worden gegeten. Najaarszaaisels worden in maart geoogst om in het voorjaar en de zomer te worden gegeten.

De bewaring: als de staat van de stengels het toelaat, kunt u ze vlechten en de bossen ophangen. Anders legt u uw uien op roosters op een donkere, koele, droge en goed geventileerde plek zodat ze niet rotten. Controleer eerst of ze geen kneuzingen hebben opgelopen om rot te voorkomen, wat uw hele oogst zou kunnen aantasten. Als de bewaarplek te warm is, hebben uien de neiging om uit te lopen. Ze kunnen 5 tot 7 maanden worden bewaard onder goede omstandigheden. Natuurlijk kunt u uw uien ook naar behoefte vers consumeren. Ze zijn trouwens het lekkerst als ze vers zijn. In dat geval zijn de verse bladeren ook eetbaar.

De tuiniers tip: combineer uw uien met uw wortelen. Uien houden de wortelvlieg op afstand en wortelen temperen de aanvallen van de uienvlieg. De ui houdt van het gezelschap van bieten, aardbeien en sla. Maar hij belemmert de groei van tuinbonen, erwten en sperziebonen.