Ui Borettana

De Borettana-ui is een oud ras dat traditioneel wordt geteeld in de regio Verona in Italië. Hij heeft een zeer afgeplatte, bijna schijfvormige bol. De buitenste schillen zijn okergeel en vanbinnen is de ui zeer wit. Gemarineerd in rode wijn, olijfolie of azijn doet deze ui met zijn unieke smaak het uitstekend in antipasti. Met zijn ronde vorm is hij ook perfect voor op de barbecue-spies. In de pan karamelliseert hij prachtig.
Borettana is te oogsten van juli tot september bij zaaien in het voorjaar (maart-mei) of in het najaar (augustus-september).

De ui is een plant die wordt geteeld als groente en als kruiderij. Hij wordt zowel rauw, gekookt als gemarineerd gegeten. Je vindt hem terug in salades, soepen, taarten of als compote bij kaas of vleeswaren. De ui is een tweejarige kruidachtige plant met cilindrische, holle stengels en een bloemstengel. Het is de vlezige bol die wordt gegeten, soms ook de stengels, zoals bij bieslook. In bredere zin wordt 'ui' ook gebruikt voor alle bloembollen. Aan het einde van het tweede jaar produceert hij een bloeiwijze in schermen waaruit het zaad ontstaat. Sommige rassen produceren geen bloemen maar luchtdbollen.

Er bestaan ongeveer 900 soorten uien, die meestal worden ingedeeld op kleur: witte, gele, rode, roze of groene uien. De ui komt oorspronkelijk uit Centraal-Azië, waar hij al meer dan 6000 jaar wordt gegeten. Zijn aanwezigheid is ook aangetoond in de graven van farao's als proviand. Zijn therapeutische en smaakvolle eigenschappen werden daar al erkend. De Romeinen introduceerden de ui veel later in heel West-Europa. Ook is het Christoffel Columbus die de ui naar Amerika bracht tijdens zijn tweede reis.

Deze groente, rijk aan zwavelverbindingen, doet ons tranen bij het snijden. Het zijn dezezelfde verbindingen die verantwoordelijk zijn voor zijn bloedsuikerverlagende werking. Naast andere eigenschappen staat de ui erom bekend het cholesterolgehalte in het bloed te verlagen en de bloeddruk te verlagen. Rijk aan vitamine A, B, C en mineralen, is hij vaak beter verteerbaar als hij gekookt is en krijgt hij een zoetere smaak.

De oogst: om uw 'bewaaruien' zo lang mogelijk te kunnen bewaren, is het nodig ze onder goede omstandigheden te oogsten. Zorg eerst voor twee tot drie dagen mooi weer op rij. Uien zijn klaar om te oogsten wanneer de stengels volledig zijn verdord en op de grond liggen. Trek ze voorzichtig uit de grond en laat ze twee tot drie dagen op de grond in de zon opdrogen tot begaanbaar. Daarna verwijdert u het overtollige gedroogde vuil door ze licht af te wrijven. Voorjaarszaai wordt geoogst in juli-augustus om in het najaar en de winter te worden gegeten. Najaarszaai wordt geoogst in maart om in het voorjaar en de zomer te worden gegeten.

De bewaring: als de staat van de stengels het toelaat, kunt u een vlecht maken om de bossen op te hangen. Anders legt u uw uien op roosters op een donkere, koele, droge en goed geventileerde plek, zodat ze niet gaan rotten. Controleer eerst of ze geen kneuzingen hebben opgelopen om rot te voorkomen, wat uw hele oogst zou kunnen aantasten. Als de bewaarplek te warm is, hebben uien de neiging om uit te lopen. Ze kunnen 5 tot 7 maanden worden bewaard onder goede omstandigheden. Natuurlijk kunt u uw uien ook vers eten, naar behoefte. Ze zijn trouwens het lekkerst als ze vers zijn. In dat geval zijn ook de verse bladeren eetbaar.

De tuintip: combineer uw uien met uw wortelen. Uien houden de wortelvlieg op afstand en wortelen temperen de aanvallen van de uienvlieg. Uien houden van het gezelschap van bieten, aardbeien en sla. Maar ze remmen de groei van tuinbonen, erwten en bonen.