Rode ui Red Creole
Rode ui Red Creole
Allium cepa Lilia
Rode ui, Ui
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De rode Créole-ui of Red Créole is een krachtig ras dat grote, licht afgeplatte rode uien oplevert. Het witte vruchtvlees heeft een milde smaak en een knapperige textuur.
Dit ras rode ui kan goed tegen hitte en droogte: het is bijzonder geschikt voor warme standplaatsen en een gematigd klimaat.
De rode ui kan snel worden gegeten in een salade, maar is ook goed te bewaren tijdens de winter. Gezaaid van februari tot april, kan hij al snel worden geoogst: van augustus tot september.
De ui is een groentegewas dat wordt geteeld als groente en als specerij. Het is de vlezige bol die wordt gegeten, soms ook de stengels op de manier van bieslook.
Op basis van de kleur van de bol worden 3 groepen uien onderscheiden:
- witte uien, primeurs, die bijvoorbeeld in groentebakken worden gegeten of ingemaakt in azijn,
- gele uien, bewaaruien, vaak gekookt gegeten (soepen, uientaarten, gestoofd als bijgerecht bij kaas of vleeswaren),
- rode uien, meestal rauw gegeten in salades.
Rijk aan vitamines A, B, C en mineralen, is de ui vaak beter verteerbaar als hij gekookt is en krijgt hij een zoetere smaak. Om te voorkomen dat je moet huilen bij het snijden van een ui, kun je hem onder stromend leidingwater schillen, in een bak water of gewoon je zwembril opzetten!
Historisch gezien komt de ui oorspronkelijk uit Centraal-Azië, waar hij al meer dan 6000 jaar wordt gegeten. Zijn aanwezigheid is ook aangetoond in de graven van farao's als voorraad. Zijn therapeutische en smaakvolle eigenschappen werden daar al erkend. De Romeinen introduceerden de ui veel later in heel West-Europa. Ook is het Christoffel Columbus die de ui naar Amerika bracht tijdens zijn tweede reis.
De oogst : Kleurrijke uien (gele en rode) worden in de zomer geoogst wanneer de stengels volledig zijn verdord en op de bodem zijn gevallen. Trek ze voorzichtig uit de grond en laat ze twee tot drie dagen opdrogen tot begaanbaar op de grond in de zon. Verwijder overtollige aarde door ze lichtjes af te wrijven.
De bewaring : Uien kunnen onder goede omstandigheden enkele maanden worden bewaard. Als de staat van de stengels het toelaat, kun je een vlecht maken en de bundels ophangen. Zo niet, snijd dan de bladeren af en bewaar de uien op een donkere, koele, droge en goed geventileerde plaats. Controleer eerst of ze geen kneuzingen hebben opgelopen om rotten te voorkomen, wat de hele oogst zou kunnen besmetten.
De tuiniertip : wissel rijen uien en wortelen af om de wortelvlieg en de uienvlieg op afstand te houden. Bovendien houdt de ui van het gezelschap van bieten, aardbeien en sla.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Allium
cepa
Lilia
Liliaceae
Rode ui, Ui
Tuinbouw
Eenjarig
Andere Uienzaden
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Bodemvoorbereiding: Uien gedijen in alle grondsoorten, bij voorkeur in lichte en goed doorlatende grond. De bodem mag minimaal een jaar geen bemesting hebben gehad. Omdat uien een teveel aan stikstof slecht verdragen, kun je ze beter niet planten na groenbemesters of groenten uit de vlinderbloemenfamilie (bonen, erwten, tuinbonen). Houd een vruchtwisseling van ongeveer 5 jaar aan voordat je weer uien op dezelfde plek teelt.
Voorjaarszaai: Kleurige uien (gele en rode) en sommige vroege rassen witte uien zaai je van februari tot april, direct op de definitieve plek (of in het najaar als het klimaat zacht is). Trek een of meerdere zaairijen met behulp van een touwtje, met 20 cm tussen de rijen. Maak een geultje van 2 cm diep en zaai hier spaarzaam in. Vul het geultje weer op en druk de aarde licht aan met een hark. Maak de grond direct na het zaaien vochtig. De kieming duurt ongeveer 18 dagen. Wanneer de plantjes 5 cm hoog zijn (ongeveer 2 maanden na het zaaien), dun je ze uit tot één plant per 10 cm. De oogst vindt dan gedurende de hele zomer plaats.
Najaarszaai: Witte uien zaai je aan het einde van de zomer (augustus/september) in zaaibakjes of trays. Deze worden vervolgens verspeend naar de vollegrond, hetzij een maand later in streken met een gematigd klimaat, hetzij aan het einde van de winter rond februari. Houd 20 cm tussen de rijen en 10 cm in de rij aan. Witte uien worden vervolgens in het voorjaar geoogst.
Regelmatig onderhoud: Schoffel regelmatig, vooral in het begin. Gebruik geen grondbedekking om rotting te voorkomen. Uien kunnen slecht tegen vocht: geef zo min mogelijk water, hoofdzakelijk alleen na het zaaien en verspenen.
Het is ook mogelijk om zelf plantuien (bulbils) te kweken: zaai in maart en houd vervolgens één plant per 2 cm aan, oogst in juli de bulbils met een diameter kleiner dan 2 cm, bewaar ze droog tijdens de winter en plant ze het volgende voorjaar uit.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).