Tuinboon Driemaal Wit Listra
Fève améliorée Driemaal Wit Listra
Tuinboon Driemaal Wit Listra
Vicia faba Driemaal Wit Listra
Tuinboon
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De verbeterde Tuinboon Driemaal Wit Listra is een resistent ras waarvan de vele peulen mooie witte bonen bevatten waarvan de kleur stabiel blijft na het koken. Het is een zeer betrouwbaar verbeterd ras met een goede smaakkwaliteit dat gezaaid kan worden van oktober tot november of van februari tot april, afhankelijk van de regio.
De Tuinboon is een peulvrucht die behoort tot de grote familie van de Fabaceae, net als de sperzieboon en de erwt. Na een tijdje wat in onbruik te zijn geraakt, lijkt hij weer volop terug te komen in de moestuinen. Het is absoluut een groente om te herontdekken, want de teelt is heel eenvoudig.
Van oorsprong afkomstig uit Azië en het Midden-Oosten, wordt de Tuinboon wereldwijd veel geteeld, zowel vanwege de smaak als de voedingskwaliteiten. Rijk aan energieleverende voedingsstoffen, wordt hij beschouwd als een zetmeelhoudend gewas. Er bestaan veel rassen Tuinbonen waarbij de grootte van de peulen en de kleur van de boon variëren: sommige zijn wit, andere meer bruin.
De Tuinboon kan zowel rauw als gekookt gegeten worden. Maar het is een gerecht dat je moet verdienen, want het voorbereiden van verse Tuinbonen kost tijd: je moet ze eerst doppen en vervolgens ontvliezen, dat wil zeggen het tweede velletje van elke boon verwijderen.
Om ze te eten zoals radijsjes, met een beetje zout, oogst je ze jong en mals en ben je dus het tweede schilletje kwijt. Over het algemeen heb je 1 kg ongedopte Tuinbonen nodig om 250 g gepelde Tuinbonen over te houden.
De teelt van de Tuinboon is gemakkelijk en als je grond aan de arme kant is, kleiig en vochtig, dan kun je je voor één keer verheugen! De Tuinboon is echt iets voor jou. Want net als alle Fabaceae is hij niet veeleisend. En het is in zware, vochtige bodems dat hij het beste tot zijn recht komt. Hij is ook niet erg vorstgevoelig en kan in het grootste deel van Nederland al vanaf februari gezaaid worden.
Oogst: Het oogsten van de Tuinboon komt neer op het plukken van peulen in verschillende rijpingsstadia, afhankelijk van hoe je ze wilt consumeren: rauw met een beetje zout, gekookt of gedroogd.
Bewaring: Verse Tuinbonen zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van je koelkast. Je kunt ze ook drogen en op kamertemperatuur bewaren. De Tuinboon is ook uitstekend in te vriezen.
De tuintip van de expert: De Tuinboon is de favoriete groente van de zwarte bonenluis. Het is heel bijzonder als ze niet worden aangevallen door een kolonie die meestal massaal op een hele rij neerstrijkt. Om ze te verdrijven zonder insecticiden te gebruiken, kun je een mengsel van water en zachte zeep (2 eetlepels per liter) spuiten.
Dit jaar hebben we in onze tuin, na gelezen te hebben dat hun aanwezigheid de vruchtzetting kan bevorderen, de luizen met rust gelaten. Al snel merkten we de aanwezigheid van lieveheersbeestjes op. Ze waren zeker niet talrijk genoeg, maar de oogst was heel behoorlijk, ook al moeten we toegeven dat de peulen zwart en nogal plakkerig waren! Uiteindelijk hebben we ervan gesmuld en we denken dat er nu meer lieveheersbeestjes in de tuin zijn, want er zit geen spoor van bladluis meer op onze Oost-Indische kers.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Vicia
faba
Driemaal Wit Listra
Fabaceae
Tuinboon
Tuinbouw
Eenjarig
Andere Tuinbonenzaden
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De kieming van tuinbonen vindt plaats bij een minimumtemperatuur van 8°C. De opkomst duurt tussen de 8 en 30 dagen.
Het zaaien gebeurt van oktober tot eind november in het zuidwesten van Nederland of op beschutte plaatsen elders voor een oogst van half mei tot eind juni. In de rest van Nederland strekt de zaaiperiode zich uit van begin februari tot eind april voor een oogst van half juni tot eind augustus.
Jonge tuinbonenplanten verdragen lichte vorst, maar kunnen niet tegen meerdere dagen met temperaturen van –5 °C. Denk er daarom aan, als u in de winter zaait of als het einde van de winter streng is, ze te beschermen onder een kleine folietunnel.
Op een zonnige plek, op losgemaakte, slechts licht geharkte grond, trekt u voren met een onderlinge afstand van 40 tot 50 cm en een diepte van 3 tot 4 centimeter. Zaai in rijen en plaats de zaden met 5 cm tussenruimte. Bedek ze daarna met aarde.
Teelt:
De tuinboon is een zuinige groente die goed gedijt in zware, vochtige grond. Hij heeft geen voorafgaande bemesting nodig en wordt gezaaid in goed losgemaakte grond.
Tijdens de teelt is het raadzaam om de planten aan te aarden wanneer ze een hoogte van 30 cm bereiken. Dit stimuleert de vorming van nieuwe wortels en zorgt voor een betere stabiliteit. Tijdens de bloei wordt traditioneel de top van de plant getopt om de vorming van peulen te bevorderen en bladluizen te verwijderen, die de neiging hebben zich daar als eerste te vestigen.
In winderige gebieden is het aan te raden de tuinbonen te steunen (wij doen het hier een beetje zoals bij frambozenstruiken), zodat ze, beladen met peulen, niet omwaaien bij de eerste windvlaag.
Wat combinatieteelt betreft, is de tuinboon een goede buur, vooral omdat hij de eigenschap heeft stikstof in de bodem vast te leggen. Hij zou de productie van sluitkool en sla verhogen. Om bladluizen op afstand te houden, kunt u ook basilicum en phacelia tussen de rijen tuinbonen zaaien.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).