Tomate Royale des Guineaux Bio - Ferme de Sainte Marthe
Tomate Royale des Guineaux Bio - Ferme de Sainte Marthe
Tomaat Royale des Guineaux BIO - Ferme de Sainte Marthe
Solanum lycopersicum Royale des Guineaux
Tomaat
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Tomaat Royale des Guineaux is een zeer krachtige en productieve Franse variëteit die roze tot donkerrode vruchten vormt van 6 tot 7 cm in diameter en 150 tot 250 gram zwaar. Ze groeien in trossen van 2 tot 5 stuks. De vruchten zijn zeer sappig en hebben een zoete, delicate smaak. De planten worden 180 tot 220 cm hoog en torenen majestueus boven de moestuin uit. Zet ze snel na het uitplanten in de vollegrond goed vast aan een steunstok. De Tomaat Royale des Guineaux is redelijk resistent tegen de meeste tomatenziekten. Om ze te ontdekken, zaai je van maart tot april om van juni tot september te oogsten.
De tomaat is oorspronkelijk afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende variëteiten werden al door de Inca's geteeld, lang voordat de conquistadores arriveerden. De enorme variëteitenrijkdom van deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame blauwe variëteiten), in alle vormen en maten. Oude variëteiten zijn planten met een onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere variëteiten hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien wanneer ze een struikvorm hebben bereikt, zodat ze niet hoeven te worden gesteund of geleid.
De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons zijn gekomen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde echter aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas aan het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.
De tomatenplant is een vaste plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. De stengel verhout na verloop van tijd en de plant produceert onopvallende gele bloempjes die in bijschermen bijeen staan en zich tot vruchten ontwikkelen.
We moeten toegeven dat de vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. Hoe langer de tomaat kookt, hoe meer lycopeen beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.
Tegenwoordig hoeven de smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen waarvoor hij hem wil gebruiken om zich een weg te banen door alle bestaande variëteiten. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Wees gerust, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een geschikte tomaat! En hoewel tomaten inderdaad veel zon en warmte nodig hebben, hebben ze niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden ze in een pot op je balkon te kweken, waar je de voorkeur geeft aan kleinere vruchtvariëteiten. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.
De oogst: afhankelijk van de variëteit, van vroeg tot laat, kunnen er 50 tot 100 dagen verstrijken tussen het uitplanten en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid te kunnen zeggen of een tomaat volledig rijp is. Je plukt ze wanneer ze, op z'n minst, volledig de kleur hebben gekregen die bij de variëteit hoort en wanneer de textuur, terwijl ze stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring pluk je de vrucht met het steeltje er nog aan.
De bewaring: tomaten blijven minder lang goed naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op een luchtige plek. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur omdat het zo eenvoudig en lekker is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg de halve tomaten met de snijkant naar boven op een bakplaat. Bestrooi met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in de oven op een zeer lage temperatuur. Haal je tomaten eruit en eet ze meteen op, of bewaar ze in een glazen pot en bedek ze met olijfolie.
De tuiniertip: het is aan te raden elk jaar meerdere tomatenvariëteiten te telen om het risico op een volledig mislukte oogst door weersomstandigheden of een specifieke ziekte te minimaliseren.
Om het verschijnsel 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - dit is geen ziekte maar een calciumtekort - spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het uitplanten mag je de plant tot aan de eerste blaadjes ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat garant staat voor een mooie oogst.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Solanum
lycopersicum
Royale des Guineaux
Solanaceae
Tomaat
Andesgebergte
Eenjarig
Andere Tomatenzaad
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
De bodem voorbereiden: tomaatplanten zijn ontzettend makkelijk te telen. Zon en warmte zijn bepalend voor het slagen van deze teelt. Aan de andere kant stelt de plant weinig eisen aan de grond, al heeft hij wel een voorkeur voor rijke en drainerende bodems. Je kunt het substraat verrijken met wat zand als het te compact is.
Zaaien onder glas: vanaf half februari tot en met mei zaai je binnen of in een verwarmde kas in zaaibakjes bij ongeveer 20°C. Je bedekt het zaad met 5 tot 7 mm speciale zaai- en stekgrond, omdat de zaden donkerte nodig hebben om te kiemen. Gebruik in deze eerste fase geen compost, anders loop je het risico de toekomstige wortels te verbranden. De groei van tomatenplanten is erg snel: tomatenzaden kiemen gemiddeld binnen twee weken. Gooi een bakje waaruit nog niets is opgekomen niet meteen weg omdat je denkt dat het niet meer goed komt. Sommige variëteiten zijn wat langzamer en nemen hun tijd. Overweeg om te verspenen (uitplanten) wanneer de plantjes een centimeter of vijftien hoog zijn.
Uitplanten in de vollegrond: zodra er geen vorst meer te vrezen is, meestal na de IJsheiligen half mei, plant je de verschillende plantjes uit in de vollegrond. Kies de zonnigste en warmste plekken in de tuin. Aan de voet van een muur op het zuiden is een ideale standplaats. Maak de bodem eerst goed los en graaf dan een gat dat minstens 3 tot 4 keer zo groot is als het wortelstelsel van je plant. Verbeter de grond onderin het gat met wat goed verteerde compost. Zet je plant erin; je mag hem tot aan de eerste blaadjes ingraven. Vul het gat weer op. Druk de aarde aan, maak een kommetje rond de voet van de plant en geef ruim water. Let op dat je de bladeren niet nat maakt, om je planten te beschermen tegen schimmelziekten.
Onderhoud: het aanbrengen van een mulchlaag rond de voet van je planten helpt om wat vocht vast te houden en voorkomt onkruid. Tomatenplanten hebben niet veel water nodig; hun wortelstelsel reikt diep om beschikbare voedingsstoffen te vinden. Geef alleen ruim water bij aanhoudende droogte.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).