Tomate ancienne Cerisette Brin de Muguet - Solanum lycopersicum
Cherrytomaat Brin de Muguet
Solanum lycopersicum Brin de Muguet
Cherrytomaat, Cherrytomaat
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Tomaat 'Cerisette Brin de Muguet' is een oud tomatenras dat kleine, 30 tot 40 gram zware, donkerrode, langwerpige vruchten produceert met een spitse basis. De vruchten groeien in trossen van 9 tot 10 stuks. Hun friszure smaak en nogal originele vorm maken ze tot de perfecte biologische bestrijder van de zomerse borrel onder vrienden. Deze vroege tomaat vormt bossige, compacte planten die niet gesteund hoeven te worden. Zaai in maart of april om van juni tot september te kunnen oogsten.
De tomaat is afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika. Verschillende rassen werden al door de Inca's geteeld, lang voordat de conquistadores arriveerden. De enorme variëteit binnen deze nachtschade blijft altijd verbazen. De term 'tomaat' komt van het Inca-woord Tomatl en verwijst zowel naar de plant als naar de vrucht. Er bestaan vruchten in alle kleuren (rood, natuurlijk, maar ook groen, geel en zelfs enkele zeer zeldzame, blauwe rassen), in alle vormen en maten. Oude rassen zijn planten met een onbepaalde groei en kunnen twee jaar leven. Recentere rassen hebben een zogenaamde bepaalde groei en stoppen met groeien in het struikstadium, zodat ze niet gesteund of geleid hoeven te worden.
De tomaat behoort tot de vele voedingsmiddelen die uit de Nieuwe Wereld naar ons kwamen, net als de boon, maïs, pompoen, aardappel en paprika. Het duurde aanzienlijk langer voordat hij onze smaakpapillen bereikte. En met reden! Lange tijd werd hij gekweekt om zijn esthetische en medicinale kwaliteiten. Men dacht dat hij giftig was vanwege zijn gelijkenis met de vrucht van de Alruin, een andere nachtschade. Pas vanaf het begin van de 20e eeuw werd hij een vaste gast op onze tafels.
De tomatenplant is een vaste, kruidachtige plant in tropische klimaten, maar wordt in onze streken als eenjarige geteeld. Hij verhout met de tijd en produceert kleine, onopvallende gele bloemetjes die in schermen bijeen staan en zich tot vruchten zullen ontwikkelen.
We moeten toegeven dat zijn vrucht erg mooi is en de moestuin aangenaam kleurt. Hij heeft ook veel voedingsvoordelen. Net als de meeste groenten caloriearm en rijk aan water, bevat hij een zeer interessante molecule: lycopeen, een krachtige antioxidant. En hoe langer de tomaat kookt, hoe meer daarvan beschikbaar komt. Hij onderscheidt zich ook door zijn rijkdom aan vitamine C, provitamine A en spoorelementen.
Tegenwoordig hoeven zijn smaak- en voedingskwaliteiten niet meer bewezen te worden. Voor de tuinier is de tomaat een van de onmisbare zomergroenten. Hij hoeft zich alleen maar af te vragen waarvoor hij hem wil gebruiken om zich een weg te banen door alle bestaande rassen. Is het voor salades, sauzen, om ter plaatse rauw te eten, om te koken, enz. Hij zal zich ook afvragen wanneer hij wil oogsten. Het antwoord zal uiteraard afhangen van de gemiddelde zonnestraling in de regio waar zijn tuin zich bevindt. Maak je geen zorgen, de keuze is enorm en voor elke situatie is er een tomaat! En hoewel de tomaat inderdaad veel zon en warmte nodig heeft, heeft hij niet per se veel ruimte nodig. Daarom moet je je niet laten weerhouden om hem in een bak op je balkon te telen, waar je de voorkeur geeft aan kleinevruchtenrassen. Let op: onrijpe vruchten, stengels en bladeren bevatten solanine en mogen niet worden gegeten.
De oogst: afhankelijk van het ras, van vroeg tot laat, kunnen er 50 tot 100 dagen zitten tussen de datum van verspenen (uitplanten) en de oogst. Er bestaat geen truc om met zekerheid a priori te kunnen zeggen dat een tomaat volledig rijp is. De pluk zal plaatsvinden wanneer hij, minimaal, volledig de kleur heeft aangenomen waarmee hij werd aangekondigd en wanneer zijn textuur, terwijl hij stevig blijft, een lichte verzachting vertoont. Voor een betere bewaring zorg je ervoor dat je de vrucht met zijn steeltje plukt.
De bewaring: tomaten blijven minder lang goed naarmate hun watergehalte hoger is. Ze blijven enkele dagen goed in de groentelade van je koelkast of uitgespreid op een luchtige plek. Om ze langer te bewaren, kun je culinaire methoden overwegen zoals tomatenconfituur, gedroogde tomaten, sauzen, ingevroren vruchten, conserven, jam of sap. We zijn dol op confituur maken omdat het zo simpel en zo smakelijk is: snijd je tomaten doormidden en vang het sap op. Leg je halve tomaten met de snijkant naar boven op de bakplaat van je oven. Breng op smaak met zout, peper en suiker en zet ze minstens een uur in een zeer zachte oven. Haal je tomaten eruit en consumeer ze direct, of bewaar ze in een glazen pot en overgiet met olijfolie.
De tuiniertip: het is aan te raden om elk jaar meerdere tomatenrassen te telen om het risico op een volledig mislukte oogst, die verband zou kunnen houden met een weersomstandigheid of een specifieke ziekte, te minimaliseren.
Om het fenomeen 'neusrot bij tomaat' tegen te gaan - wat geen ziekte is maar een calciumtekort - spuit je een calciumrijke gier van smeerwortel op je planten.
Bij het verspenen (uitplanten) mag je de plant gerust tot aan de eerste bladeren ingraven. Dit stimuleert het wortelstelsel, wat een garantie is voor een mooie vruchtoogst.
De winnende combinaties in de tuin zijn vaak dezelfde als op het bord. Het is een goed ezelsbruggetje om te onthouden dat tomaat en basilicum goed samengaan.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Solanum
lycopersicum
Brin de Muguet
Solanaceae
Cherrytomaat, Cherrytomaat
Tuinbouw
Eenjarig
Andere Tomatenzaad
Alles bekijken →Aanplant en verzorging
Bodemvoorbereiding: Tomatenplanten zijn ontzettend makkelijk te telen. Zon en warmte zijn bepalend voor een succesvolle teelt. Ze stellen echter weinig eisen aan de bodem, al geven ze de voorkeur aan rijke, drainerende grond. Je kunt het substraat verrijken met wat zand als het te compact is.
Zaaien onder glas: Vanaf half februari tot mei zaai je binnenshuis of in een verwarmde kas in zaaibakjes bij ongeveer 20°C. Bedek het zaad met 5 tot 7 mm speciale zaai- en stekgrond, want ze hebben duisternis nodig om te kiemen. Gebruik in deze eerste fase geen compost, anders loop je het risico de toekomstige wortels te verbranden. De groei van tomatenplanten is zeer snel: tomatenzaden kiemen gemiddeld binnen twee weken. Gooi een bakje waaruit nog niets is gekomen in die tijd niet weg in de veronderstelling dat het niets meer wordt. Sommige rassen zijn gewoon wat langzamer. Overweeg verspenen (uitplanten) wanneer de plantjes een centimeter of vijftien hoog zijn.
Uitplanten in de vollegrond: Zodra er geen vorst meer te vrezen is, meestal na de IJsheiligen half mei, plant je de verschillende plantjes uit in de vollegrond. Kies de zonnigste en warmste plekken in de tuin. Aan de voet van een muur op het zuiden is een ideale standplaats. Maak de grond eerst goed los en graaf dan een gat dat minstens 3 tot 4 keer zo groot is als het wortelstelsel van je plant. Verbeter de bodem van het gat met een beetje goed verteerde compost. Zet je plant erin; je mag hem tot aan de eerste blaadjes ingraven. Vul het gat weer op, druk de grond aan en maak een kommetje rond de voet van de plant. Geef daarna ruim water. Let op dat je de bladeren niet nat maakt om je planten te beschermen tegen schimmelziekten.
Onderhoud: Het aanbrengen van mulch rond de voet van je planten helpt om wat vocht vast te houden en voorkomt onkruid. Tomatenplanten hebben niet veel water nodig; hun wortelstelsel reikt diep om beschikbare voedingsstoffen te vinden. Geef alleen ruim water bij aanhoudende droogte.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).