Poirée à cardes multicolores Fireworks BIO

De Regenboogsnijbiet 'Fireworks' BIO is een snijbiet met regenboogkleurige bladstelen, in rode, gele, oranje, roze of witte tinten en met brede smaragdgroene bladeren. Deze smakelijke bladgroente is ook een zeer decoratieve plant in de moestuin. De bladstelen blijven na het koken mooi van kleur. Door van het voorjaar tot eind zomer trapsgewijs te zaaien, geeft dit ras lange en regelmatige oogsten, vanaf de vroege zomer tot de eerste vorst.

Snijbiet dankt zijn naam aan een populaire soep, de "porée", die in de Middeleeuwen werd gegeten en waarvan het het hoofdingrediënt was. Het staat ook bekend onder vele andere namen: snijbiet, warmoes, bladbiet of bladmoes.
Deze tweejarige plant, die als eenjarige wordt geteeld voor het blad, behoort tot de Amarantenfamilie. De referentiesoort, *Beta vulgaris*, omvat de verschillende gekweekte bieten en snijbieten. Het vormt het eerste jaar een bladrozet en het tweede jaar een hoge bloemstengel als je hem laat doorschieten. De zeer kleine, groenachtige bloemen, verenigd in dichte aren, zijn tweeslachtig en worden voornamelijk door de wind bestoven; ze produceren harde glomeraten die verschillende kleine, glanzend bruine zaden bevatten.

'Fireworks' behoort tot de groep snijbieten (Beta vulgaris subsp. cicla), geselecteerd vanwege hun brede en vlezige bladstelen. Het is een mengsel van lijnen met veelkleurige bladstelen, ook op de markt gebracht onder de namen 'Five Colours', 'Five Colors' of Rainbow Chard 'Fireworks'. Het is een variëteit die bekroond is met de Award of Garden Merit van de Royal Horticultural Society.
Elke plant vormt een compacte pol, ongeveer 40 cm hoog en 25 tot 30 cm breed, met een hart van rechtopstaande bladstelen en uitgespreide bladeren in een krans. De bladeren zijn groot, langwerpig tot ovaal van vorm, met een donkergroene, licht gebobbelde bladschijf, doorkruist door een verdikde middennerf die de kleur van de bladsteel heeft. De vlezige bladstelen zijn er in robijnrood, paars, felroze, citroengeel, oranje of roomwit. Onder goede omstandigheden kunnen de eerste bladeren 6 tot 8 weken na het zaaien worden gesneden, waarna de plant zich na elke oogst herstelt.

Historisch gezien worden snijbieten en andere vormen van Beta vulgaris (waaronder bieten) sinds de oudheid rond de Middellandse Zee geteeld; ze worden genoemd in het Capitulare de Villis van Karel de Grote en nemen nog steeds een belangrijke plaats in in regionale specialiteiten zoals de Niçoise taart met snijbiet.

De bladeren van snijbiet kunnen worden gebruikt in taarten, in soepen of worden bereid zoals spinazie. De bladstelen zijn heerlijk in ovenschotels met een witte saus of jus. Snijbiet is caloriearm en rijk aan vezels, vitamines en mineralen, maar moet met mate worden geconsumeerd door mensen met artritis en reuma, omdat het oxalaten bevat.

In de tuin is snijbiet 'Fireworks' gemakkelijk te telen in diepe, losse, humusrijke grond die vochtig blijft, maar verdraagt ook zware en licht kalkhoudende grond redelijk goed. Hij staat het liefst in de volle zon, maar verdraagt ook lichte halfschaduw, vooral in warme streken waar wat schaduw in de middag het doorschieten beperkt.

Oogst: de bladeren en stelen worden naar behoefte geoogst door de grootste te selecteren.

Bewaring: het blijft 3 tot 5 dagen na de oogst houdbaar in de koelkast, in de groentelade, in een zak of geperforeerde doos. Om in te vriezen: je kunt de bladeren en stelen scheiden, wassen, snijden, 2-3 minuten blancheren in kokend water, snel afkoelen in ijswater, uitlekken en dan invriezen in zakjes. De kleur van de stelen blijft zeer acceptabel na het invriezen.

Snijbiet gaat heel goed samen met sla, uien, prei, kool, selderij, stokbonen, erwten, wortelen, bieten, rapen en zelfs als randbeplanting bij tomaten en paprika's. Zet hem gewoon niet te dicht bij aardappelen en grote, uitlopende pompoenen, en teel hem niet te vaak op dezelfde plek naast bieten.

De tip van de tuinier: Voer regelmatig schoffelbeurten uit en een mulchlaag is aan te raden bij droogte.