Muskaatpompoen Pleine de Naples BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Pompoen 'Piena di Napoli' produceert 3 tot 4 vruchten per plant, die de vorm hebben van een groene tot grijsgroene stamper. Enorm groot, ze wegen 10 tot 25 kg en zijn 60 tot 80 cm lang. Bij het opensnijden ontdek je helder oranje vruchtvlees, stevig met een muskaataroma. Slechts één van deze vruchten kan een heel gezin meerdere dagen voeden, omdat hij zich leent voor allerlei hartige en zoete bereidingen. Alles is mogelijk. Dit vrij late ras kan ranken van meer dan 4 meter lang maken. Zorg voor de nodige ruimte voor de productie van zijn vruchten. Pompoenen zijn gulzige en dorstige planten. Gezien dergelijke afmetingen, is het een goed idee om de stengels te marcotteren door ze met aarde te bedekken. Dit zorgt ervoor dat er op die plek nieuwe wortels ontstaan die de voedingsstoffen opnemen die de vruchten hard nodig hebben om zo mooi mogelijk te worden. Om de Pompoen 'Piena di Napoli' te ontdekken, moet je zaaien van april tot juni en oogsten van augustus tot oktober.

Oranje, groen, rood, geel, zwart of zelfs blauw, glad, geribbeld, wrattig, met een dunne schil, enz. Pompoenen en courgettes bieden ons een verbluffende variabiliteit in vormen, kleuren en maten, omdat ze zich met verbazingwekkend gemak kruisen. Daarom bestaan er zoveel rassen.

In de volksmond verwijst winterpompoen naar allerlei soorten pompoenen, zoals reuzenpompoenen, kalebassen, etc., met een taaie schil en een lichtzoet vruchtvlees. Met zomerpompoenen of courgettes bedoelen we de verschillende rassen die jong worden geoogst, wanneer de schil nog zacht is. Deze laatste worden met de zaden gegeten.

Ze zijn allemaal afkomstig uit Amerika en behoren tot de grote familie van de Cucurbitaceae. Ze werden in de 16e eeuw in Europa geïntroduceerd.

• Er zijn ongeveer tien soorten pompoenen, waarvan er vier het meest worden geteeld in onze moestuinen. Dit zijn Cucurbita pepo, Cucurbita moschata of muskaatpompoenen, Cucurbita maxima en tot slot Cucurbita argyrosperma.
• De Cucurbita pepo: dit zijn de meest voorkomende in moestuinen, het betreft bepaalde pompoenen, courgettes, patissonpompoenen, etc. Ze zijn meestal te herkennen aan hun stijve, ingesneden bladeren en hun hoekige steel met minstens 5 ribben die niet breder wordt op het aanhechtingspunt met de vrucht.
• De Cucurbita moschata of muskaatpompoenen: deze hebben zachte bladeren. De steel is sterk geribbeld en wordt op het aanhechtingspunt van de vrucht duidelijk breder. De bladeren zijn hartvormig.
• De Cucurbita maxima: dit zijn voornamelijk reuzenpompoenen. Hun steel is rond en krijgt een wat sponsachtig uiterlijk. Zoals de naam van de soort al doet vermoeden, gaat het vooral om rassen met grote vruchten. De bladeren hebben 5 lobben.
• De Cucurbita argyrosperma: deze komen zeer weinig voor in onze tuinen, ze hebben drielobbige bladeren en een zeer dikke, stevige en niet-geribbelde steel.

Meestal zijn het rankende planten die zich met behulp van hun ranken aan elk steunpunt vastklampen. De vrouwelijke bloemen zijn te onderscheiden van de mannelijke bloemen door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem), dat op een embryo van een vrucht lijkt. In veel regio's worden de mannelijke bloemen vlak na de bestuiving geoogst om gevuld of als beignets te worden gegeten. De manieren om pompoenen en courgettes te consumeren zijn talrijk. Gesauteeerd, gebakken, in een gratin, in soepen of gevuld. Courgettes zijn een succes in de Provençaalse ratatouille, de Italiaanse caponata, de Maghrebijnse couscous of vele andere iconische mediterrane gerechten.

De oogst: Pompoenen en courgettes zijn vruchten die veel water nodig hebben om het beste van zichzelf te geven. Pompoenen zijn lekkerder als ze rijp worden geplukt. Courgettes worden jong en vers geoogst, nog onrijp. Alle moeten voorzichtig worden behandeld en vrij blijven van snijwonden of stoten.

De bewaring: Courgettes kunnen worden bewaard door ze in stukken te snijden en in te vriezen. Hun kwetsbare schil leent zich niet voor bewaring in hun geheel. Winterpompoenen met een taaie schil zijn enkele maanden houdbaar en kunnen de hele winter worden gegeten. In tegenstelling tot ander fruit en groenten, hebben ze warmte nodig voor een optimale bewaring. Het is niet nodig ze op een donkere plek te zetten, dus je kunt ze net zo goed opslaan waar hun volle silhouet gewaardeerd kan worden.

De tuiniertip: plaats een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Hij komt dan niet meer direct in contact met de grond, waardoor je voorkomt dat hij gaat rotten door vocht. Ook houden ze bijzonder van licht vochtige grond. Denk er daarom aan om rond de planten te mulchen, vooral tijdens de hoogzomer. Pompoenen en courgettes zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Combineer je pompoenen met alliums zoals bieslook, uien of sjalot, of met fabaceae (voorheen peulvruchten) zoals bonen of erwten. Het huwelijk tussen pompoen en komkommer kan daarentegen beide partijen schaden.