Blauwe herfstradijs en winterradijs BIO - Ferme de Sainte Marthe

De Blauwe Herfst- en Winterradijs Bio is een ras dat vrij dicht bij Violet de Gournay ligt, met lange, kegelvormige, blauwpaarse wortels. Het is een originele radijs, met mals, knapperig en licht pittig vruchtvlees, die het voordeel biedt dat hij gedurende een lange periode geoogst kan worden. Je eet hem gewoon in salade of op een boterham! Zaaien van maart tot september.

De radijs is een redelijk winterharde, eenjarige of tweejarige groenteplant uit de familie van de kruisbloemigen, waarvan voornamelijk de rauwe wortel gegeten wordt, maar ook de vers geplukte bladeren zijn een lekkere aanvulling in soep.

Waarschijnlijk al bekend sinds het neolithicum, zou de radijs afkomstig zijn uit het Verre Oosten. De naam 'radijs' komt van het Latijnse radix, wat simpelweg wortel betekent. Hoewel hij veel gegeten werd door de oude Egyptenaren, de Romeinen en later in de Middeleeuwen – waarschijnlijk in vormen die ver afstaan van de huidige – kwam de zwarte radijs pas in de 16e eeuw naar Frankrijk. In de 18e eeuw begon men de zwarte radijs en de kleine rode en witte radijsjes te consumeren.

Er bestaan radijzen in verschillende kleuren, van rood voor de meest voorkomende, maar ook roze, wit of grijs. Over het algemeen worden ze in 2 hoofdtypen ingedeeld: de 'radijs van alle maanden', vertegenwoordigd door rassen met een kleine wortel, en de rammenas, vertegenwoordigd door rassen met een lange wortel. Er is ook de Japanse radijs of 'daikon', die een lange, witte, kegelvormige wortel heeft en soms als knolraap wordt verkocht.

De winterradijs heeft een grote penwortel met een zwarte, roze of paarse schil. Het vruchtvlees is wit. De bladeren zijn groen en ingesneden, en vormen een compacte pol aan de voet van de plant. De smaak is veel sterker dan die van de 'radijs van alle maanden'. Met zijn pittige smaak wordt hij gekookt gegeten, zoals knolrapen, of rauw, zoals wortelen.

De winterradijs heeft veel goede eigenschappen; hij bevat vitamine C en zwavel, maar ook fosfor en magnesium. Hij is antiscorbutisch en vochtafdrijvend en wordt aanbevolen voor mensen met lever- en galblaasklachten.

Oogst en bewaring:

De oogst van rammenas vindt plaats 4 tot 5 maanden na het zaaien. Oogst voorzichtig door ze met een riek op te lichten en laat ze op de grond drogen voordat je ze binnenbrengt. Als ze in de winter in de grond blijven, bedek de bodem dan met stro.

De tip van de tuinman:

Het op dezelfde rij en tegelijkertijd zaaien van radijs en wortelen zorgt ervoor dat de wortelzaadjes van nature uit elkaar komen te staan. Zodra de radijs geoogst is, blijft er ruimte over voor de wortelen om te groeien.

Om de hele seizoen knapperige radijs te hebben, is het goed om de zaai uit te smeren.

Om de 2 à 3 weken zaaien zorgt ervoor dat je altijd perfecte radijs hebt om te eten.

Je kunt je radijs ook in plantenbakken zaaien, met potgrond en regelmatig water geven.