Paprika Estérel F1 - Vilmorin
Paprika Estérel F1 - Vilmorin
Poivron Estérel HF1 (Création Vilmorin) - Vilmorin
Paprika Estérel F1 - Vilmorin
Capsicum annuum Estérel F1
Paprika, Paprikaplant
Laat u verleiden door andere soortgelijke variëteiten die op voorraad zijn
Alles bekijken →6 maanden terugnamegarantie op deze plant.
Meer info
Beschrijving
De Paprika Estérel F1 is een creatie van Vilmorin. Het is een eenjarige groente- en kruidenplant die 60 cm hoog wordt. Dit is een vroeg ras met prachtige, glanzende, vlezige en stevige vruchten. Ze zijn bijzonder zoet en heerlijk rauw in salade of gekookt. De paprika Esterel is zeer productief en ziekteresistent, en daardoor makkelijk te kweken.
Zaaien van februari tot april voor een oogst van juli tot de vorst.
We maken gewoonlijk onderscheid tussen paprika's en pepers. Paprika is de benaming voor een peper zonder of bijna zonder capsaïcine, de stof die, in meer of mindere mate geconcentreerd, het pittige, soms zelfs brandende effect veroorzaakt.
De paprika is een vruchtgroente die, net als zijn zeer nauwe verwant de peper, tot de nachtschadefamilie behoort. Het is een vaste plant in een tropisch klimaat, maar wordt in onze streken als eenjarige gekweekt, tenzij hij in een pot staat zodat hij tijdens het koude seizoen warm kan worden overwinterd. Hij produceert kleine bloemen, wit of paars, met helmknoppen of zaden van verschillende kleur afhankelijk van de soort.
In de keuken wordt paprika rauw in salade gegeten, snel gegrild of gekookt als confit, in ratatouille of gevuld. Het hoort bij die 'zonnevruchten' die in de zomer erg geliefd zijn.
In de moestuin, of op het balkon voor de meest compacte rassen, is het een groente die houdt van zon, warmte en regelmatig water geven. In een koud klimaat is het aan te raden hem onder beschutting te plaatsen. Hij groeit in rijke grond, die vooraf is verbeterd met 3 kg compost per m2.
De oogst: het oogstmoment wordt bepaald door de kleur van het ras bij rijpheid. Pluk ze met een mesje of met de hand naar behoefte, en zorg dat je één tot twee cm van de steel laat zitten. Weet ook dat de paprika na de oogst verder rijpt.
De bewaring: paprika's zijn enkele dagen houdbaar in de groentelade van de koelkast. Afhankelijk van de hoeveelheid die je hebt gekweekt, wil je ze misschien langer bewaren. Er zijn verschillende methoden: Allereerst het drogen, wat op verschillende manieren kan: in de zon door de paprika's in de lengte door te snijden. Binnenshuis aan de lucht drogen is alleen mogelijk als het droog genoeg is, anders worden de vruchten zacht. Het kan ook in de oven met hele vruchten op het rooster op lage temperatuur (ongeveer 50°C) gedurende enkele uren.
Je kunt er ook voor kiezen de paprika vers te houden. Je kunt hem dan marineren in olie met kruiden, in azijn op pickles-manier, of tot puree verwerken. Voor deze laatste methoden zijn er talloze recepten. Als laatste redmiddel kun je je paprika's ook invriezen. In alle gevallen: was en droog ze zorgvuldig af.
De tuiniertip: Om spintmijten te bestrijden, plant je radijsjes in de buurt.
{$dispatch("open-modal-content", "#customer-report");}, text: "Please login to report the error." })' class="flex justify-end items-center gap-1 mt-8 mb-12 text-sm cursor-pointer" > Een fout in de inhoud van deze pagina melden
Oogst
Groeiplaats
Blad
Botanisch
Capsicum
annuum
Estérel F1
Solanaceae
Paprika, Paprikaplant
Tuinbouw
Eenjarig
Aanplant en verzorging
Paprika's zijn gemakkelijk te telen. Zon en warmte zijn bepalend voor het succes van deze teelt. Ze stellen weinig eisen aan de bodem, maar geven de voorkeur aan rijke, losse en goed doorlatende grond. Je kunt wat zand toevoegen als het substraat te compact is.
Zaaien onder glas: vanaf half februari tot mei zaai je binnenshuis of in verwarmde kassen in kistjes bij ongeveer 20°C. Bedek de zaden met 5 tot 7 mm 'speciaal zaaigrond', omdat ze donkerte nodig hebben om te kiemen. Gebruik in deze eerste fase geen compost, anders loop je het risico de toekomstige wortels te verbranden. De groei van paprikaplanten is snel: de zaden kiemen tussen 3 dagen na het zaaien en een week. Dit is een gemiddelde. Gooi een kistje waarvan de kieming niet binnen deze tijd heeft plaatsgevonden niet weg in de veronderstelling dat ze onherstelbaar zijn. Sommige variëteiten zijn trager en nemen hun tijd. Wanneer de zaailingen 5 tot 6 echte bladeren hebben, verpot je ze in potjes die iets meer ruimte bieden voor hun wortels en begin je ze op mooie dagen te acclimatiseren aan de buitenlucht.
Uitplanten in volle grond: zodra er geen vorst meer te vrezen is, meestal na de IJsheiligen half mei, plant je de verschillende zaailingen uit in volle grond. Kies de zonnigste en warmste plekken in de tuin. Aan de voet van een muur op het zuiden is een ideale positie. Maak de grond eerst los en graaf dan een gat van minstens 3 tot 4 keer het volume van het wortelstelsel van je plant. Verbeter de bodem van het gat met wat goed verteerde compost. Plaats je plant, die tot aan de eerste bladeren ingegraven mag worden, en vul het gat weer op. Druk aan, vorm een kommetje rond de voet en besproei royaal. Let op dat je de bladeren niet nat maakt om je planten te beschermen tegen schimmelziekten. Als je meerdere planten wilt planten, houd dan een onderlinge afstand van 60 cm aan.
Onderhoud: het aanbrengen van een mulchlaag rond de voet van je planten helpt om wat vocht vast te houden en voorkomt onkruid. Paprikaplanten hebben niet veel water nodig: hun wortelstelsel heeft een penwortel die diep op zoek gaat naar beschikbare voedingsstoffen. Geef alleen royaal water bij langdurige droogte. Als je hebt gekozen voor een teelt in pot, kun je je paprikaplanten meerdere jaren behouden door ze in het slechte seizoen warm en licht binnen te zetten. In een pot kan de plant geen even efficiënte penwortel ontwikkelen als in volle grond. Het is dan nodig om regelmatig maar met mate water te geven.
Zaad
Behandelingen
Voor welke locatie?
Dit artikel heeft nog geen beoordeling ontvangen; deel uw ervaring als eerste
Vergelijkbare artikelen
Hebt u niet gevonden wat u zocht?
Winterhardheid is de laagste wintertemperatuur die een plant kan verdragen zonder ernstige schade op te lopen of zelfs te sterven. Deze winterhardheid wordt echter beïnvloed door de standplaats (beschutte plek, zoals een patio), bescherming (winterhoes) en grondsoort (winterhardheid wordt verbeterd door goed doorlatende grond).