Cantaloupe-meloen Artemis F1

De Meloen Artemis F1 is een hybride variëteit van het type gele charentais-meloen. Deze plant is productief door zijn groeikracht en goede vruchtzetting, en levert meloenen van ongeveer 1 kg met oranje, sappig en zoet vruchtvlees van goede smaakkwaliteit. Deze meloen is relatief eenvoudig te telen vanwege zijn goede weerstand tegen ziekten en plagen: Artemis is een sterke plant. Hij vertoont goede resistenties tegen meeldauw, Fusarium en meloenbladluis. Zaai in april-mei voor een oogst van juni tot september.

De meloen is zeer waarschijnlijk afkomstig uit Azië. De eerste tastbare sporen vinden we echter in Egypte, 5 eeuwen voor Christus, en later in Griekenland en Rome, waar hij lang onrijp, weinig zoet en op smaak gebracht met zout en peper werd gegeten. Het was toen een gerecht voor pausen en aristocraten. In de 16e eeuw werd hij in heel Zuid-Frankrijk geteeld. Gaandeweg veroverde hij ook West-Frankrijk om onder andere het hof te bevoorraden. Verschillende soorten en vele variëteiten ontstonden, terwijl de bereidings- en teeltwijzen van de meloen zich diversifieerden.
De meloen is een compacte vrucht, rond of langwerpig, met een gladde, geribde of genette schil. Het zeer waterrijke vruchtvlees kan groen, wit, geel of oranje zijn en omsluit een centrale holte gevuld met zaden. Hij wordt meestal rauw gegeten als voorgerecht of zoet nagerecht, maar ook in sorbets, jam, compotes of siroop. De kleine meloentjes die worden verwijderd tijdens het uitdunnen en diverse snoeibeurten, kunnen worden ingemaakt als pickles in azijn met kruiden. De meloen is zeer hydraterend, verfrissend en vochtafdrijvend. Hij staat bekend als rijk aan spoorelementen en met name vitamine B en C. Variëteiten met oranje vruchtvlees bevatten daarnaast vitamine A (de beroemde caroteen!).

De meloen Artemis F1 vertoont een hoge resistentie tegen 3 rassen van Fusarium bij meloen, een goede intermediaire resistentie tegen 3 rassen van meeldauw en ten slotte een goede intermediaire resistentie tegen de meloenbladluis (Aphis gossypii).

De oogst: er zijn vier weken nodig tussen de vruchtzetting en het moment van plukken. De zoete geur die de vrucht afgeeft en de steel die op het punt staat los te laten, zijn tekenen dat dit moment is aangebroken.

De bewaring: als hij niet is aangesneden, kan een meloen gemakkelijk enkele dagen (maximaal 5 dagen) worden bewaard op een droge, luchtige plaats, bijvoorbeeld op roosters. Als hij is aangesneden of een stoot heeft gehad, kunt u hem invriezen. Verwijder hiervoor de schil en de centrale zaden, snijd hem in stukken en besprenkel met wat citroensap.

De tuiniers tip: leg een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt hij niet direct in contact met de grond en voorkomt u dat hij gaat rotten door vocht. Denk er ook aan om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer, want meloenplanten houden van frisse bodems.
Meloenen zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Meloenen zijn zeer veeleisende vruchten die tot de cucurbitaceae-familie behoren. Net als alle andere leden – komkommers, watermeloenen, pompoenen, etc. – putten ze de voedingsstoffen in de bodem uit. Het is daarom verstandig om dit type groente-fruit niet altijd op dezelfde plek of direct na elkaar te telen, om de grond niet overmatig te verarmen. Plant ze samen met oregano; ze gaan goed samen, zowel in de tuin als op het bord.