Charentais-meloen Stellio F1

De hybride meloen Stellio is een charentais-type dat als voordeel heeft dat het geen snoei nodig heeft. Deze plant wordt geteeld voor zijn ronde, geborduurde vruchten van 1 kg met oranje, sappig en zoet vruchtvlees. Zaaien in april-mei voor een oogst van juni tot september.

De meloen komt zeer waarschijnlijk oorspronkelijk uit Azië. De eerste tastbare sporen vinden we echter in Egypte, 5 eeuwen voor Christus, en later in Griekenland en Rome, waar hij lang onrijp, weinig zoet en op smaak gebracht met zout en peper werd gegeten. Het was toen een gerecht voor pausen en aristocraten. In de 16e eeuw werd hij in heel Zuid-Frankrijk geteeld. Gaandeweg veroverde hij West-Frankrijk om onder meer het hof te bevoorraden. Verschillende soorten en talrijke variëteiten ontstonden, terwijl de bereidings- en teeltwijzen van meloen zich diversifieerden.
De meloen is een compacte vrucht, rond of langwerpig, met een gladde, geribde of netvormige schil. Het zeer waterige vruchtvlees kan groen, wit, geel of oranje zijn en omgeeft een centrale holte gevuld met zaden. Hij wordt meestal rauw gegeten als voorgerecht of zoet nagerecht, maar ook in sorbets, jams, compotes of siroop. De kleine meloenen die worden verwijderd tijdens het uitdunnen en diverse snoeibeurten, kunnen worden ingemaakt als pickles, gemarineerd in azijn en gekruid met aromaten. De meloen is zeer hydraterend, verfrissend en vochtafdrijvend. Hij staat bekend als rijk aan spoorelementen en met name vitamine B en C. Variëteiten met oranje vruchtvlees bevatten daarnaast vitamine A (de beroemde caroteen!).
Het zijn eenjarige, kruipende kruidachtige planten waarvan de vrouwelijke bloemen zich onderscheiden van de mannelijke door hun onderstandig vruchtbeginsel (onder de bloem) dat op een embryo van een vrucht lijkt. Ze bevinden zich op de secundaire of tertiaire vertakkingen van elke plant en zullen de vrucht vormen. De mannelijke bloemen daarentegen zitten altijd in de bladoksels van de hoofdstengel.

De oogst: er zijn vier weken nodig tussen de vorming van de vrucht en het moment van plukken. De zoete geur die de vrucht afgeeft en de steel die op het punt staat los te laten, geven aan dat dit moment is aangebroken.

De bewaring: als hij niet is aangesneden, kan een meloen gemakkelijk enkele dagen (maximaal 5 dagen) worden bewaard op een droge en luchtige plaats, bijvoorbeeld op rekken. Als hij is aangesneden of een klap heeft gehad, kun je hem invriezen. Verwijder hiervoor de schil en de centrale zaden, snijd hem in stukjes en besprenkel met wat citroensap.

De tuiniertip: leg een leisteenplaat of een dakpan onder de vrucht. Zo komt hij niet meer direct in contact met de grond en voorkom je dat hij gaat rotten door vocht. Vergeet ook niet om rond de planten te mulchen, vooral midden in de zomer, want meloenplanten houden van een koele bodem.
Meloenen zijn zeer gevoelig voor meeldauw (een schimmelziekte die een wit, pluizig laagje op het bladoppervlak achterlaat). Vermijd zorgvuldig om de bladeren of bloemen te besproeien. Meloenen zijn zeer veeleisende vruchten die tot de cucurbitaceae-familie behoren. Net als alle andere leden – komkommers, watermeloenen, pompoenen, enz. – putten ze de voedingsstoffen in de bodem uit. Het is daarom raadzaam om dit type vruchtgroente niet altijd op dezelfde plek of direct na elkaar te telen, om de grond niet overmatig uit te putten.
Plant ze samen met oregano, ze gaan zowel in de tuin als op het bord uitstekend samen.